سیاست فقط به نهادهایی برای تصمیمگیری نیاز ندارد، به نهادهایی هم نیاز دارد که پیش از تصمیمگیری، امکان شنیدن را فراهم کنند. حزب، دانشگاه، رسانه، انجمن صنفی، تشکل مدنی، مرکز فرهنگی و حتی یک سالن سخنرانی میتوانند چنین نقشی داشته باشند، به شرط آنکه قرار نباشد همه کسانی که وارد آن میشوند، از پیش یک حرف واحد داشته باشند.
حسینیهای که فقط یک ساختمان نبود
نام حسینیه ارشاد هنوز میتواند بحثی فراتر از تاریخ یک ساختمان باشد. این مکان در دهههای پیش از انقلاب، به یکی از محلهای شناختهشده سخنرانی و طرح مباحث دینی، فکری و اجتماعی تبدیل شده بود و چهرههایی چون مرتضی مطهری و علی شریعتی در آن سخنرانی داشتند. اهمیت آن فقط در تعداد سخنرانیها یا شهرت سخنرانان نبود، بلکه بخشی از اهمیت حسینیه ارشاد به این بازمیگشت که گروهی از مخاطبان میتوانستند در یک فضای عمومی با ایدههای متفاوت درباره دین، جامعه و سیاست مواجه شوند.
این تجربه البته خالی از اختلاف نبود. خود حسینیه ارشاد محل مناقشه درباره نوع سخنرانیها، محتوای مباحث بود. همین نکته مهمترین اهمیت حسینه ارشاد بود، نهادی که گفتوگو در آن حتی با وجود اختلافات شکل گرفته بود. جایی که اختلاف عقاید امکان دیده و شنیده شدن را صلب نکرده بود. …


دانلود از کافه بازار































































