هفت صبح| آقا رشید را میشود با یک نگاه شناخت، حتی اگر کلاه همیشگیاش را بردارد، لباس دیگری بپوشد و تصمیم بگیرد این بار کاملاً جدی حرف بزند. کافی است قدرتالله ایزدی جلوی دوربین ظاهر شود تا حافظه تماشاگر، پیش از آنکه فرصتی برای شناخت شخصیت تازه پیدا کند، سراغ همان مرد شیرینزبان اصفهانی برود که سالها با شوخیها، شیطنتها و موقعیتهای کمیکش خنده به خانهها آورده است.
این شهرت البته برای هر بازیگری موهبت بزرگی محسوب میشود، اما گاهی محبوبیت چنان به یک چهره میچسبد که جدا کردنش دشوارتر از بهدستآوردن آن است. حالا حضور ایزدی در فیلم «آن دو» فرصتی فراهم کرده تا درباره سرنوشت بازیگرانی حرف بزنیم که روزگاری با خلق یک شخصیت محبوب به اوج رسیدند و بعدها برای فاصلهگرفتن از همان شخصیت، با دشواری روبهرو شدند. مسئله جذابی است؛ مردی که سالها مردم را خندانده، حالا میخواهد تماشاگر پیش از خندیدن، بازی او را جدی بگیرد.
مردی که پشت آقا رشید پنهان ماند …













