درویشی و دوستانش آن روزها نمی‌دانستند این تجمع وزغ‌ها برای چیست و با چه گونه‌ای روبه‌رو هستند. «مشاهدات را با کارشناسان محیط‌زیست در میان گذاشتم تا فهمیدم وزغ تالشی همان گونه‌ای است که سال‌هاست در جنگل‌های هیرکانی زندگی می‌کند. گونه‌ای که بیشتر سال را در جنگل می‌گذراند و چون زیر برگ و بوته‌ها خود را پنهان می‌کند، کمتر دیده می‌شود. این وزغ برای زادآوری به سمت آب و آبگیرها حرکت می‌کند.»
درویشی از همان سال با گروهش، «حامیان طبیعت پارس بهشهر»، برای حفاظت از وزغ تالشی تلاش کرد.
وزغ تالشی آرام حرکت می‌کند و پرش ندارد. در مسیرش از جنگل به آبگیر عباس‌آباد، جاده و موانع ساختمانی ایجاد شده و فنس کشیده شده بود. در روزهایی که خودرو و موتورسیکلت در جاده تردد می‌کردند، بسیاری از وزغ‌ها زیر چرخ آنها له می‌شدند و به آبگیر نمی‌رسیدند. اما نبود خودرو در روزهای کرونا باعث شده بود تعداد زیادی از آنها در جاده حرکت کنند و چون مانعی برای حرکتشان نبود، به‌صورت گروهی دیده شوند. …
