امروز وقتی از جلوی شرکت آب و فاضلاب استان لرستان در خرم‌آباد عبور کردم، نگاهم به نام آن افتاد. نامی که بارها دیده بودم، اما این بار روی دو واژه مکث کردم: «آب و فاضلاب». در ذهنم خوب کنار هم نمی‌نشستند؛ آب یادآور زلالی، زندگی و آبادانی بود و فاضلاب تداعی‌کنندهٔ آلودگی و دورریختن. با خود گفتم: آیا این عنوان، ارزش و گسترهٔ مأموریت چنین مجموعه‌ای را به‌خوبی بیان می‌کند؟ جای تصفیه، بازیابی و استفادهٔ دوباره از آب در نام آن کجاست؟
گاهی آن‌قدر به نامی عادت می‌کنیم که دیگر دربارهٔ معنایش نمی‌پرسیم. آن را روی تابلو می‌بینیم، در خبرها می‌خوانیم و در مکاتبات تکرار می‌کنیم. اما آشنابودن یک نام، به‌تنهایی دلیل مناسب‌بودن آن برای همیشه نیست. نیازهای جامعه تغییر می‌کنند، مأموریت سازمان‌ها گسترش می‌یابند و نام‌ها نیز باید متناسب با این تحولات بازنگری شوند.
…
