این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جامعه را اغلب با تعادل و پیوستگی توصیف کرده‌اند و هرگونه گسست، شکاف یا وضعیت ناهمگون، ناهنجاری یا اختلالی شمرده می‌شود که باید هرچه سریع‌تر مهار یا حذف شود. اما تجربه زیسته جوامع، به‌ویژه در بستر تاریخ معاصر، نشان می‌دهد تضاد نشانه پویایی و زنده‌بودن جامعه انسانی است. انسان‌ها در جهانی از ارزش‌ها، عقاید، اندیشه‌ها و نیازهای متفاوت زندگی می‌کنند و واضح است که جست‌وجوی جامعه‌ای یکپارچه و عاری از تنش، بیش از آنکه آرمانی تحقق‌پذیر باشد، توهمی است که اغلب به قیمت سرکوب اندیشه‌ها و اجبار به سکوت تمام می‌شود. به نظر می‌رسد فهم عمیق این واقعیت که تضاد خود بستری برای شناخت و بازسازی اشتراک جمعی است، چارچوبی تازه برای تفکر و بازاندیشی در معنای هم‌زیستی در کنار اختلاف‌ها فراهم می‌کند. …
