آنها که خنداندند، آنها که فراموش شدند

  حامد قریب؛ گروه فرهنگی   / حالا علی اصغری با «کمدی بدنام» به سراغ این میراث رفته؛ نمایشی که عنوانش خود واجد تناقضی معنادار است و پرسش‌هایی درباره نسبت اعتبار هنری، پسند مخاطب و قضاوت نسل‌های بعد را پیش می‌کشد. اصغری که در سال 1402 «کمدی گمنام» را روی صحنه برده، این‌بار دومین حلقه از سه‌گانه‌ای را دنبال می‌کند که قرار است با «کمدی خوشنام» به پایان برسد؛ سه‌گانه‌ای که برای او، پیش از هر چیز، ادای دین به هنرمندان تئاتر لاله‌زار و نمایش‌های آیینی و سنتی است. با  او درباره این گذشته پرفرازونشیب، نسبت کمدی و تراژدی، تجربه‌های سینمایی و تئاتری‌اش و میراثی گفت‌وگو کرده‌ایم که به باور او، نسل امروز نباید خود را از آن جدا بداند. …