در آباده، چوب فقط ماده اولیه یک محصول هنری نیست؛ برای هزاران نفر، بخشی از زندگی و معیشت است؛ هنری که سال‌ها در کارگاه‌های کوچک و خانه‌ها ادامه پیدا کرده و نسل به نسل منتقل شده است.
اکنون باید پرسید: این عنوان جهانی چقدر توانسته به بازار، درآمد و اشتغال تبدیل شود؟
آباده فقط به یک هنر قدیمی تکیه ندارد. این شهر استادکاران باتجربه، کارگاه‌های متعدد، سابقه تاریخی، محصولات متنوع و امکان پیوند منبت با گردشگری را در اختیار دارد، اما چالش اصلی شاید جای دیگری باشد؛ اینکه چگونه این مجموعه ظرفیت‌ها به یک زنجیره اقتصادی تبدیل شود.
منبتی که امضای آباده را دارد
منبت آباده در میان شیوه‌های مختلف منبت ایرانی ویژگی‌های خاص خود را دارد. هنرمند با ابزارهای ظریف و قلم‌های مخصوص، نقش را روی چوب ایجاد می‌کند و در آثار نفیس از چوب‌هایی مانند گردو، شمشاد و عناب استفاده می‌شود.
ظرافت برخی از این آثار آنقدر زیاد است که در توصیف سنتی، برای نشان دادن دشواری کار از تعبیر «سوزن در چشم فرو بردن» استفاده می‌شود. …
