چرا این سه گزینه مناسب نیستند؟
سازمان سینمایی در سال‌های گذشته الگوی تکراری و آسیب‌زایی را در معرفی دبیر جشنواره فیلم فجر دنبال کرده است. هر سال، ماه‌ها پیش از برگزاری رویداد، نام‌های متعدد در رسانه‌ها مطرح می‌شود، گمانه‌زنی‌ها اوج می‌گیرد و در نهایت انتصاب با تأخیر انجام می‌پذیرد. این تأخیر ساختاری نه نتیجه پیچیدگی انتخاب، بلکه بازتاب نبود استراتژی بلندمدت، وابستگی شدید به تغییرات مدیریتی و سیاسی و فقدان نهاد دائمی برای سیاستگذاری جشنواره است. وقتی دبیر دیر انتخاب می‌شود، زمان کافی برای طراحی فراخوان، تشکیل هیأت‌های تخصصی، جلب اعتماد بدنه سینما و برنامه‌ریزی اجرایی از دست می‌رود. نتیجه، برگزاری شتاب‌زده، ضعف ارتباطی، افت کیفیت محتوایی و تبدیل جشنواره از یک رویداد ملی اثرگذار به مجموعه‌ای از حاشیه‌هاست. این چرخه بی‌ثباتی، اعتبار فجر را به‌عنوان مهم‌ترین ویترین سینمای ایران فرسوده کرده و اعتماد سینماگران و مخاطبان را کاهش داده است. در چنین فضایی، مطرح شدن دوباره نام‌هایی که کارنامه آنها نشان‌دهنده تکرار همان الگوهای ناکارآمد است، نه راه‌حل، بلکه تداوم بحران است. …
