به گزارش خبرگزاری ایمنا، اظهارات غلامحسین کرباسچی در شبکه خبر درباره تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، پرونده هسته‌ای ایران و دلایل تقابل با آمریکا، بار دیگر بحثی قدیمی را در فضای سیاسی کشور زنده کرده است؛ اینکه آیا می‌توان فشارها و اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران را نتیجه رفتار تهران دانست؟ بررسی این استدلال‌ها نشان می‌دهد که نقد داخلی ضروری است، اما نادیده گرفتن رفتار طرف مقابل، تقلیل اختلافات راهبردی به پرونده هسته‌ای و نسبت دادن مسئولیت بحران به یک طرف، تصویری ناقص از واقعیت ارائه می‌دهد.
در سیاست، هیچ کشوری از نقد تصمیم‌های خود مصون نیست و جمهوری اسلامی ایران نیز باید درباره عملکرد دیپلماتیک، محاسبات نظامی و سیاست‌های داخلی‌اش پاسخ‌گو باشد؛ اما نقد زمانی به فهم واقعیت کمک می‌کند که رفتار همه طرف‌ها را با یک معیار بسنجد، نه اینکه یک طرف را دائم در جایگاه متهم و طرف دیگر را تنها در جایگاه واکنش‌دهنده قرار دهد. اظهارات کرباسچی را نیز باید با همین معیار بررسی کرد. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد؛ چرا فقط اقدام ایران دیده می‌شود؟ …
