به گزارش خبرگزاری ایمنا، شانزدهم مهر، روز ملی کودک، فرصتی است برای یادآوری دنیایی که باید برای کودکان امن‌تر، آرام‌تر و پر از فرصت باشد؛ دنیایی که در آن کودک باید بی‌نگرانی برای آینده‌اش رویا بسازد، اما امسال، در کنار همه صحبت‌ها درباره کودکی و حقوق کودکان، نمی‌توان از کودکانی گذشت که دیگر فرصتی برای تجربه کردن این روز ندارند.
کودکان مدرسه شجره طیبه میناب، کودکانی که صبح راهی مدرسه شدند و قرار بود مانند هر روز درس بخوانند و به خانه بازگردند، امروز تنها در قاب عکس‌ها، خاطرات ملت ایران و نیمکت‌های خالی مدرسه حضور دارند.
مدرسه برای یک کودک فقط ساختمانی با کلاس و نیمکت نیست؛ بخش بزرگی از جهان اوست. جایی است که در آن نخستین دوست‌هایش را پیدا می‌کند، اولین موفقیت‌هایش را تجربه می‌کند، برای امتحان‌ها نگران می‌شود و گاهی روی همان کاغذهای مدرسه، رویاهای بزرگش را می‌نویسد، اما نهم اسفند ۱۴۰۴، مدرسه شجره طیبه میناب هدف حمله دشمنان کوردل قرار گرفت و شمار زیادی از دانش‌آموزان و معلمان به شهادت رسیدند. …
