میثم دهرویه-مردم سالاری آنلاین:مراسم پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم و پخش سرود ملی جمهوری اسلامی ایران آغاز شد.
در ابتدا مجید رحمتی با اجرای نقالی روی صحنه حاضر شد و در قالب متنی از پیش تنظیم شده، به شکلی منظوم از آثار بهرام بیضایی فقید نام برد و حاضران به حالت ایستاده به احترام این هنرمند فقید وی را همراهی کردند.
سپس رحمتی نامه‌هایی را که در بازه‌ها و مناسبت‌های مختلف، توسط نویسندگان و هنرمندان مطرح تئاتر برای بیضایی نوشته شده بود، برای مخاطبان قرائت کرد.
در ادامه کلیپی از نقطه نظرات هنرمندان مختلف درباره بهرام بیضایی پخش شد. با دعوت مجری اکبر زنجانپور به‌عنوان نخستین سخنران روی صحنه آمد.
استاد زنجانپور پس از پایان تشویق ایستاده تماشاگران، گفت: چیزی نمی‌شود گفت. گوهری را رها کردیم، حالا به فکر برگزاری بزرگداشت افتادیم. باید در زمانی که او در ایران بود برای بیضایی بزرگداشت می‌گرفتیم، چرا کاری نکردیم؟ بیضایی از نظر من با سوفکل و شکسپیر فرقی ندارد. خوانش متون بیضایی نیازمند سواد و تخصص است. آثار او تصویری بود و از ذهن بیضایی بر صفحه کاغذ آمده و از کاغذ به صحنه رسیده بود. این‌ها تصاویری بوده‌اند که در ذهن بیضایی مدام و مداوم در جریان بوده است. نمی‌دانم چه بگویم، حیف که او دیگر نیست. بهرام بیضایی باید در ایران دفن می‌شد. فرزند ایران باید جای دیگری خاک شود؟ او مال این سرزمین است. باید مواظب بقیه باشیم که دیگران را هم مانند بیضایی از دست ندهیم. بیضایی به گردن تاریخ این مملکت خیلی حق دارد.
در ادامه مجری که اصغر همت بود متنی را به نیابت از محمود دولت‌آبادی برای حضار خواند؛
دولت‌آبادی به دلیل کسالت امکان حضور نداشت.
در ادامه استاد داریوش فرهنگ روی صحنه حاضر شد. وی ضمن خوشامدگویی به حضار گفت: این استاد همیشه استاد. او جواهری در عالم هنر بود. از «آرش» شروع کنیم، جوان بود که این متن را نوشت. جواهری که به مهاجرت اجباری ناچار شد.
فرهنگ، همچنین شش صفحه ای را در قالب متنی از پیش نوشته شده تکه‌هایی از آثار بیضایی را بازخوانی کرد
وی یادآور شد: من افتخار حضور در ۴ کار بیضایی را از ابتدا تا انتها داشتم. می‌خواهم از نکاتی حرف بزنم که کمتر مورد توجه واقع شده است؛ میزانسن و دکوپاژ در آثار بیضایی. «مرگ یزدگرد» را از این ۲ جهت بررسی کنید، مملو از خلاقیت و تخیل است. من در «چریکه تارا» نیز کنار او حضور داشتم، آنجا نیز او مملو از خلاقیت است. روزی در حین فیلمبرداری «چریکه تارا» در حین فیلمبرداری سکانس معروف دریا، از او پرسیدم که چگونه چنین ایده جذابی به ذهن او رسیده است، او گفت خشایارشاه پس از شکست در جنگ آتن، دلیل شکست را دریا می‌دانست و پس از بازگشت از جنگ، با شمشیر به جان امواج دریا افتاد. «شاید وقتی دیگر» نیز از آثاری است که من افتخار حضور در کنار بهرام را داشتم، او در این اثر هم تخیل بی‌نظیری داشت.
فرهنگ در ادامه یادآور شد: آخرین فیلم و همکاری که مدنظر دارم «باشو غریبه کوچک» است، این فیلم نیاز به هیچ زیرنویس و مترجمی ندارد و همه چیز از لحاظ اتمسفر به شکل کامل به مخاطب منتقل می‌شود.
سپس کلیپی دیگر با موضوع مراسم تشییع پیکر بیضایی و نقطه نظرات هنرمندان هم‌دوره و یا همکار با بهرام بیضایی پخش شد.
رویا افشار دیگر سخنران این برنامه بود، وی با حضور روی صحنه عنوان کرد: من شانس دیدن آقای بیضایی را داشتم. شانس داشتم که بگویم از یک آب و خاک هستیم. موضوعی که برای من بسیار مهم است؛ مکاشفه، تحقیق و پژوهش ایشان، درمورد آداب شرقی است. آنچه در آثار کوروساوا می‌بینیم، در آثار آقای بیضایی نیز می‌بینیم. آقای بیضایی تلاش کرد اسطوره‌های خودمان را که نمی‌شناسیم به ما بشناساند. بازیگری در آثار ایشان بسیار متفاوت از آثار دیگر است، بازی‌ها جدا از صحنه و نور و ... ایفا می‌شود، مانند تماشای یک روح در صحنه یا جلوی دوربین است؛ بسیار کوشیدم که این‌گونه عمل کنم که کمی به این فضا شبیه باشم. آقای بیضایی خیلی چشم انتظار مجوز آثار خود بود، وزارت ارشاد به جای حمایت، دیواری برای مانع شدن در طول مسیر هنری و کاری بهرام بیضایی بود.
در ادامه مجری برنامه یادداشت مسعود کیمیایی درباره این هنرمند فقید را برای حضار خواند و سپس وحید تاج با حضور روی صحنه به اجرای چند قطعه موسیقایی پرداخت.
با حضور پژند سلیمانی در پشت تریبون، برنامه پیش رفت، وی با حضور روی صحنه متنی را در مدح بیضایی برای حضار خواند.سپس ریحانه رضی بخشی از متن «سهراب کشی» بهرام بیضایی را اجرا کرد. پس از پخش یادداشت‌های بهرام بیضایی با صدای مژده شمسایی، بهرام ابراهیمی به نمایندگی از هیئت مدیره خانه تئاتر روی صحنه حاضر شد و بیانیه‌ای را قرائت کرد.
در پایان با پخش کلیپی با صدای ستاره اسکندری یادداشت علی رفیعی برای این هنرمند فقید خوانده شد و حضار با تشویق ایستاده خالق «مرگ یزدگرد» را تکریم کردند.
مراسم فوق با حضور چهره‌هایی همچون اکبر زنجاپور داریوش فرهنگ، ایرج راد، مجید قناد، بهرام ابراهیمی، امیر کربلایی زاده، مسعود میرطاهری، عباس جهانگیریان، رویا بختیاری، محمد حسین ناصربخت، اسماعیل خلج،علیرضا گیلوری، مهدی قلعه، آرام محضری، مریم رحیمی، آرش فلاحت‌پیشه، پوپک عظیم‌پور، سعید ذهنی، رحیم رشیدی تبار، مهدی آشنا،مازیار لرستانی،حسین کیانی و ... همراه بود
