بحران «اعتماد معرفتی»

زمانه عجیبی است. در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که انسان معاصر، بیش از هر زمان دیگری «در معرض متن» قرار دارد، اما شاید کمتر از هر دوره‌ای «اهل خواندن» است؛ چشم‌ها مدام بر صفحه‌ها می‌لغزند، انگشت‌ها بی‌وقفه میان تصاویر و جملات کوتاه حرکت می‌کنند، حافظه از انباشت داده‌ها اشباع شده، اما در همین میانه، نوعی تهی‌شدگی معرفتی و فقر تأمل نیز آرام‌آرام خود را آشکار می‌کند، گویی جامعه‌ای که از حیث حجم اطلاعات، متورم شده، از حیث قدرت فهم و عمق ادراک، دچار نوعی انقباض درونی شده است. مسئله امروز ما، صرفا کم ‌شدن سرانه …