تغییر میدان نبرد

در طول دو قرن اخیر، رفتار قدرت‌های سلطه‌گر در مواجهه با ملت‌ها دچار دگرگونی عمیقی شده است. استعمار کهنه در قرن نوزدهم، بر پایه اشغال نظامی و چپاول آشکار منابع کشورها استوار بود. استعمار نو در قرن بیستم، با نقاب «استقلال ظاهری» اما با کنترل سیاسی و اقتصادی از طریق وابستگی، ادامه یافت و امروز، در قرن بیست‌ویکم، جهان شاهد مرحله جدیدی از سیر تطور استکبار است؛ مرحله‌ای که رهبر انقلاب از آن به عنوان «جنگ ترکیبی» یاد می‌کنند. در این نبرد، دشمن دیگر لزوما با تانک و تفنگ نمی‌آید، بلکه با رسانه، روایت، شبکه …