در هر جامعهای بعد از یک حماسه ملی، فقط خود رخداد مهم نیست بلکه آن چیزی اهمیت پیدا میکند که پس از آن در حافظه جمعی و در زندگی فرهنگی جامعه باقی میماند. به نظرم در همین مرحله است که نقش هنرمندان اهمیت تاریخی پیدا میکند چون آنها میتوانند تجربهای را که در سطح اجتماع شکل گرفته، به زبان هنر تبدیل کنند و از فراموش شدن یا سطحی شدن آن جلوگیری کنند. اگر این مرحله درست فهم نشود، حماسهای که با هزینههای عاطفی، انسانی و اجتماعی شکل گرفته، ممکن است خیلی زود در هیاهوی روزمره کمرنگ شود. هنر اینجا فقط جنبه …