زیتون در خون خودش غرق شد

مرضیه کیان- خبرنگار:  این روزها مردم فلسطین فرصت سرخاراندن ندارند. نه برای برداشت زیتون، که برای زنده ماندن. صبح زود می‌زنند بیرون میان دیوارهای بتنی و جاده‌های تکه‌تکه و غروب با زخمی بر دوش برمی‌گردند. اما روزگاری نه چندان دور – تا پیش از ۱۹۴۸ – هر خانه‌ای در یافا، حیفا، غزه و الخلیل حداقل چند اصله درخت زیتون جلوی در داشت. محصول همان را می‌چیدند و روغن سالانه را از جایی نمی‌خریدند. فصل زیتون، فصل جشن و صمیمیت بود. اما آن سال‌ها، سال ۱۹۱۷ با اعلامیه بالفور، سال‌های قیمومت بریتانیا، سال ۱۹۴۸ با نکبه، …