شبکه نمایش خانگی ایران که در سالهای نخستین شکلگیری خود نویدبخش ایجاد بستری پویا، متنوع و مستقل برای پاسخ به ذائقه تشنه مخاطب و رهایی از انحصارهای سنتی بود، در گذر زمان به سمتی حرکت کرد که کمتر کسی پیشبینی میکرد. قرار بود این بستر مدرن، آینهای برای انعکاس واقعیتهای ملموس جامعه و تحکیم مناسبات خانوادگی باشد اما امروز به جرات میتوان گفت که این رسانه مسیر انحطاط را برگزیده است. منطق حاکم بر این صنعت، هنر خلاق را به حاشیه رانده و سینما و پلتفرمهای نمایش خانگی را بیش از هر زمان دیگری به ماشینهای …