سرمقاله کیهان/ شلیک مستقیم به مغزها در جنگ موازی

کیهان/ «شلیک مستقیم به مغزها در جنگ موازی» عنوان یادداشت روز در روزنامه کیهان به قلم عباس شمسعلی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

اغتشاشات اخیر برای ضربه‌ای گسترده به کشور و مردم طراحی شده بود. حرکتی که ابتدا با ربودن فضای اعتراضی مردم و اصناف به برخی نابسامانی‌ها و نوسانات اقتصادی، تبدیل به آشوب و اغتشاش شد و در مرحله بعد با اجرای نقشه از پیش طراحی شده که دشمن امید زیادی به آن بسته بود، چهره یک جنگ خیابانی و شورش مسلحانه تمام عیار را به نمایش گذاشت.
جنگی که بیش از هرچیز دشمن در آن به دلایل متعدد از جمله ایجاد اجماع و فشار جهانی بر ایران، افزایش آمار کشته‌ها را دنبال می‌کرد. هدف شومی که با میدانداری عناصر آموزش دیده و مسلح شده طی دو شب به خشن‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین روش‌ها، دو هزار و 400 نفر از ماموران پلیس، مدافعان امنیت و مردم عادی و رهگذران از کودک و زن و جوان و پیر را به خاک و خون کشید و پس از مراعات و خویشتنداری پلیس و مدافعان امنیتِ مردم برای جداشدن کامل کسانی که ساده‌انگارانه هنوز به تصور اعتراض در کف خیابان باقی مانده بودند‌، قریب 700 نفر از آشوبگران مسلح و قاتلان مردم نیز به سزای اعمالشان رسیدند.
جنگ آشوبگرانه اخیر که هرچه گذشت، ابعاد مختلف و زوایا و 
پشت‌پرده‌های آن نمایان‌تر شد، نشان داد؛ دشمن آمریکایی و صهیونیستی که خود به حضور و پشتیبانی در میدان این شبه کودتای خشن اذعان و اعتراف داشت، با روش‌های مختلف به یارگیری، آموزش، تجهیز، تطمیع و تشجیع عوامل مزدور خود پرداخته است. امری که در اعترافات بازداشت شدگان و کشفیات خط و ربط‌های ماجرا هم کاملاً مشهود بود. این توطئه عظیم البته به لطف خدا با رشادت مدافعان امنیت، حضور همچون همیشه تعیین‌کننده مردم مدافع انقلاب و میهن و درایت رهبر حکیم انقلاب خنثی شد اما بررسی ابعاد و زمینه‌ها و نقشه‌های دشمن در این ماجرا همچنان ضروری است.

یکی از زوایای مهم و قابل تأمل این اغتشاشات مسلحانه، توجه به جنگی موازی و کشنده در کنار آن است که پرداختن و تلاش برای خنثی کردن آن به اندازه خود جنگ خیابانی اخیر اهمیت دارد.
واقعیت آن است که وقتی از جنگ موازی در میدان اخیر سخن می‌گوییم، با نگاهی هوشمندانه و عمیق‌تر می‌توان دقیقاً ابزار، نقشه‌ها، تلاش‌ها، تدارکات و هزینه‌های دشمن در آن را همچون جنگ و اغتشاش خیابانی مشاهده کرد. 
گزارش‌های پزشکی قانونی و پلیس، بررسی کارشناسانه سلاح‌های نشانه رفته به سوی مردم و اعترافات آشوبگران مسلح دستگیر شده حکایت از پیاده شدن سناریو دیکته شده از سوی کارفرمایان معرکه کشته‌سازی برای شلیک به سر مردم، رهگذران و حتی برخی از حاضران در صف به ظاهر اعتراض از فاصله نزدیک برای اطمینان از افزایش قطعی تعداد کشته‌ها دارد.
اما وقتی از جنگ موازی پرحجم در کنار این جنگ بی‌رحمانه و خشن خیابانی سخن می‌گوییم، منظور جنگ پرحجم و پرخطر در فضای رسانه و فضای مجازی با محوریت شبکه‌های اجتماعی و ماهواره‌ای وابسته به دشمن است که با به‌کار‌گیری انواع سلاح‌ها همچون تحریف، دروغ، جعل واقعیات و شایعه‌سازی؛ همزمان و همان‌طور که تیر اشرار قاتل کف خیابان سر مردم را نشانه می‌گرفت یا دشنه و تیغ اوباش اجاره‌ای جسم مردم را می‌درید، تیرهای جنگ مجازی موازی دشمن هم مغزها و ذهن‌های مردم و جوانان ما را هدف گرفته بود و دشنه‌های دروغ و شبهه و تحریف روح جامعه و مردم از اقشار مختلف را زخمی می‌کرد. 
در این میدان، جنگ مسلحانه خیابانی و به موازات آن جنگ رسانه‌ای و مجازی دشمن به کمک‌رسانی متقابل یکدیگر آمده بودند. گاه جنگ و کشتار بی‌رحمانه خیابانی خوراک و مهمات جنگ رسانه‌ای و مجازی می‌شد و گاه جنگ مجازی و انواع تحریفات و دروغ‌ها زمینه را برای پیشبرد اهداف خیابانی اغتشاشگران فراهم می‌کرد.
با این حال یک تفاوت مهم در این دو محور مهم جنگ و تقابل دشمن با مردم کشورمان وجود دارد و آن هم اینکه جنگ خیابانی و اغتشاش مسلحانه در یک بازه چند روزه رخ داد و تمام شد اما جنگ تبلیغی و رسانه‌ای مذکور از مدت‌ها و سال‌ها و روزها قبل از جنگ خیابانی آغاز شده بود و یک ماه و نیم پس از حوادث تروریستی دی‌ماه همچنان ادامه دارد و خواهد داشت. موضوعی که نشان از اهمیت این عرصه برای دشمن دارد.
تفاوت دیگر اینکه در جنگ مسلحانه و یا آشوب با انواع سلاح، راحت‌تر می‌توان با صدای شلیک، دود آتش و...متوجه اتفاقی که رخ می‌دهد شد اما جنگ رسانه‌ای و مجازی گاه قربانیان را طی چند سال یا چند ماه و چند روز آنچنان اسیر خود می‌کند و به مسلخ می‌برد که قربانی شاید تا لحظه آخر و شاید هرگز متوجه نشود از کدام سو و چگونه مورد هدف تیر زهرآلود قرار گرفته است.
در چنین فضائی آنها که خود برای کشتن هرچه بیشتر مردم ایران و افزایش آمار و کشته‌سازی، مزدور اجیر کرده بودند میداندار افزایش حیرت انگیز و دروغین تعداد کشته‌ها می‌شوند و بسیاری دروغ‌ها و روایت‌های جعلی را مطرح می‌کنند تا خون این کشته‌های مظلوم را به گردن نظام بیندازند. عجیب و تلخ و تاسف‌برانگیز آنکه عده‌ای نیز مغز و روح خود را برای شلیک شایعات و دروغ‌های دشمن آماده کرده‌اند.
جنگ خیابانی اغتشاشگران با رشادت و ایستادگی مدافعان امنیت و پای کار آمدن مردم خیلی زود جمع شد اما باید غلبه بر دشمن و خنثی کردن نقشه‌های او در عرصه جنگ مجازی و رسانه‌ای هم 
بیش از پیش مورد توجه همگان از مسئولان تا مردم قرار گیرد.
نکته مهم و راه غلبه بر این بخش از تقابل با دشمن این است که مسئولان امر و مردم، وجود این جنگ رسانه‌ای و مجازی و شلیک رگباری دشمن در این میدان را بپذیرند و انکار نکنند.
اینجا هم باید مثل جنگ نظامی پدافند مطمئن به کار گرفت. باید همچون جنگ نظامی یا خیابانی به فکر مداوای مجروحان و آسیب‌دیدگان جنگ رسانه‌ای دشمن بود. باید مانند جنگ نظامی در این عرصه هم تحرکات مشکوک دشمن مورد توجه قرار گیرد.
تا زمانی که همچون جنگ نظامی و مسلحانه واقعیت‌های میدانی جنگ مجازی که دشمن در آن هیچ محدودیت اخلاقی و حرفه‌ای برای خود قائل نیست و حتی از منفجر کردن بمب‌های اتمی و شیمیایی و کشتارجمعی مجازی برای رسیدن به اهداف شوم خود هم ابایی ندارد جدی گرفته نشود، روز به روز شاهد تلفات در این عرصه خواهیم بود و تا زمانی که همچون عرصه نظامی در جنگ رسانه‌ای هم قوی نشویم گویی میدان را به دشمن واگذار کرده‌ایم. در این خصوص علاوه‌ بر نیاز به تحقق حکمرانی مجازی که کشورهای غربی در عمل به آن و حفاظت از جامعه خود از ما جدی‌تر هستند، باید به سمت عرضه جذاب، پرمحتوا و متناسب واقعیت‌های تاریخ معاصر، معرفی پیشرفت‌های جهشی کشور در دوران پس از انقلاب در عرصه‌های مختلف، روشنگری از اهداف شوم دشمن در پس لبخند ظاهری و خبیثانه آن با زبان روز و مناسب سلیقه جوانان و نوجوانان حرکت کنیم.
اینکه امروز برخی هرچند اندک از دانشجویان ما در بهترین دانشگاه‌های کشور با کمترین اطلاعات تاریخی و عدم شناخت از واقعیات روز جهان به دام تحریفات دشمن می‌افتند نشانه‌ای از کم‌کاری‌های کسانی است که از دوران مدرسه تاکنون و در عرصه رسانه و... به وظایف خود درست عمل نکرده‌اند و در صحنه جنگ مجازی و تحریف واقعیات به نفع دشمن عقب‌نشینی کرده‌اند.
در نتیجه جدی نگرفتن جنگ رسانه‌ای و مجازی است که دشمن برای اثرگذاری خزنده در مدارس و دانشگاه‌ها به طمع افتاده است.
البته ساختن تصویری غلط از دانشجویان و دانش‌آموزان و معلمان جامعه با پمپاژ اشتباه و لغزش‌های عده‌ای محدود از آنها، خود جلوه‌ای دیگر از جنگ مجازی است.
در اثر غفلت و خوش‌خیالی برخی مسئولان ساده‌اندیش است که اعمال حاکمیت مجازی تبدیل به تابو شده است حال آنکه دشمن با اذعان بر اهمیت فضای مجازی در تقابل با کشورهای دیگر به سرمایه‌گذاری پرحجم در این حوزه روی آورده است.
باید در این عرصه قوی شد تا ابتکار عمل و جرأت ضربه زدن را از دشمن گرفت. امروز اگر دشمن برای حمله نظامی با سبک و سنگین کردن قدرت نظامی ما جرأت حمله را در خود نمی‌بیند اما در عرصه جنگ موازی مجازی تعلل‌ها و خوش‌بینی‌ها و وادادگی برخی مسئولان امر، طمع دشمن را برای آسیب زدن بیشتر می‌کند.