از آبادی خیام تا خیمه شریعتی درکویر

خیام چنان عاشق است که باد درگندمزار را نوازش دستی برگریبان محبوبه ی ازل می باید و تمایل محبوبه را به خم شدن خوشه گندم برای ناز ونیز نیازی که سائلی نیست وسالکی وسروری تعبیر می کند وکجا زندگی زین پربار و بهار و نیز برخواردارتر؟