تحریریه آوش/بررسی سیر حرکتی تولید ناخالص داخلی ایران در نیمدهه اخیر (از سال ۱۴۰۰ تا آستانه سال ۱۴۰۵)، تصویری پیچیده، پرفراز و نشیب و آمیخته به ناترازیهای ساختاری را پیش چشم تحلیلگران قرار میدهد. در حالی که آمارهای رسمی مرکز آمار ایران تا پایان سال ۱۴۰۴ حکایت از یک رشد بسیار ناچیز، رخوتانگیز و متمایل به صفر داشت، انتشار گزارشهای اخیر مجامع بینالمللی از جمله صندوق جهانی پول (IMF)، شوک بزرگی را به فضای رسانهای و کارشناسی کشور وارد کرده است؛ گزارشی که نرخ رشد اقتصادی ایران را در سال ۱۴۰۵ رقمی تکاندهنده، یعنی منفی ۶.۱درصد پیشبینی کرده است. در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، هرچند که آمارهای رسمی رشدهای اقتصادی بین ۳ تا ۵درصد را نشان میدادند، اما نگاه عمیق کارشناسی نشان میداد که این رشد، یک رشد باکیفیت و پایدار نیست. بخش عمدهای از افزایش تولید ناخالص داخلی در این دوره ناشی از ارزش افزوده گروه …