راهاندازی «میز مطالعات اعتراضات اجتماعی» در مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم را در پی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، باید بهمثابه نشانهای معنادار از پذیرش نهادی یک واقعیت دانست: اعتراض در ایران پدیدهای حاشیهای، مقطعی یا صرفاً امنیتی نیست، بلکه موضوعی است که بدون تحلیل علمی، میانرشتهای و منظم، به خطای سیاستگذاری و تشدید تنشهای اجتماعی منجر خواهد شد.