در دهههای اخیر، سواحل مکُران به عنوان یکی از مهمترین پهنههای راهبردی ایران در سیاستهای توسعهای کشور مطرح شده است. موقعیت ممتاز جغرافیایی در حاشیه دریای عمان و اقیانوس هند، ظرفیتهای گسترده اقتصاد دریامحور، امکان توسعه کریدورهای بینالمللی حملونقل، قابلیت استقرار صنایع بزرگ و برخورداری از منابع طبیعی متنوع، این منطقه را به یکی از مهمترین ذخایر توسعهای کشور تبدیل کرده است. با این حال، پرسشی اساسی همچنان پابرجاست؛ چرا با وجود اجماع گسترده درباره اهمیت مکُران، حجم قابلتوجهی از مطالعات، برنامهها …