رئیسجمهور در موقعیتی که یادآور نقش اکبر هاشمیرفسنجانی بهعنوان رئیس مجلس ایران در دهه ۶۰ است، توانست مذاکرات را از موضوع رقابت در سیاست داخلی ارتقا دهد و با درک جایگاه ملی و فراقوهای خویش بهعنوان رئیس شورای عالی امنیت ملی و رئیس شورای دفاع کشور، نیروهای کشوری و لشکری، اصلاحطلب و اصولگرا، سرداران و دیپلماتها و میدان و خیابان را به اجماع بر سر یک راهبرد برساند و آن پایان جنگ است.