در قرن بیست و یکم، ماهیت تهدیدها علیه شهرها تغییر کرده است. جنگهای مدرن دیگر تنها در میدانهای نبرد فیزیکی جریان ندارند، بلکه به فضای سایبری، زیرساختهای حیاتی و شبکههای پیچیده شهری نفوذ کردهاند. در چنین پارادایمی، مدیریت بحران شهری، بهویژه در شرایط جنگی، از یک مساله صرفا لجستیک و انسانی، به یک چالش پیچیده مهندسی و ریاضی تبدیل شده است.