هزینههای حملونقل در زنجیره معدن تا بنادر در ایران بیش از سهبرابر متوسط جهانی است؛ وضعیتی که در تضاد کامل با عملکرد کشورهای معدنی پیشرو قرار دارد. در حالیکه رقبایی مانند استرالیا، برزیل یا آفریقای جنوبی با تکیه بر شبکههای حملونقل یکپارچه، مکانیزه و مبتنی بر داده، توانستهاند لجستیک را به مزیت رقابتی و پشتوانه صادراتی بدل کنند، ساختار لجستیک معدنی ایران همچنان با گسست میان ریل، جاده و بندر، ضعف زیرساختهای پشتیبان و نبود الگوی همکاری سازنده میان دولت و بخش خصوصی محدود شده است. این ناترازی نهتنها …