رشد اقتصادی، توامان که عامل پیشرفت یک مملکت و موتور محرکه توسعه کشورهاست، همزمان معیاری برای سنجش فشار بر طبیعت نیز هست. تجربه جهانی نشان میدهد هر چه دامنه فعالیتهای اقتصادی گستردهتر میشود، تابآوری اکوسیستمها کاهش مییابد و منابع طبیعی در برابر بهرهبرداری فزاینده انسان آسیبپذیرتر میشوند.