در دنیای پرآشوب امروز، مفهوم امنیت ملی دستخوش تغییرات بنیادینی شده است. اگر در قرن بیستم، قدرت یک کشور را در تعداد تانکها، هواپیماهای جنگی و دیوارهای بتنی پیرامون مراکز حساس میسنجیدند، امروز امنیت به معنای «تابآوری زیرساختهای حیاتی» است. در صدر این زیرساختها، شبکه برق قرار دارد؛ شریان حیاتی که هرگونه اختلال در آن، نه تنها چرخ اقتصاد، بلکه امنیت عمومی و ثبات اجتماعی را در کسری از ثانیه متوقف میکند.