از «کلاه‌دوز دیوانه» تا دیالکتیک خصوصی سازی

خصوصی‌سازی در اقتصاد ایران نه به‌مثابه یک اصلاح کارآمد، بلکه به‌عنوان یک «وارونه‌سازی نمادین» اجرا شده است. واگذاری‌های رسمی اغلب به بخش خصوصی واقعی نرسیده و به نهادهای خصولتی یا طبقه‌ای منتقل شده‌اند که همزمان مالکیت و رانت را حفظ می‌کنند. این همان منطق کلاه‌دوز دیوانه در «آلیس در سرزمین عجایب» است: در مهمانی چای عصرانه، «حالت عادی» به‌هم می‌ریزد و هر چیز وارونه خود می‌شود؛ خصوصی‌سازی «به‌نام»، نه «به‌عمل».