اقتصاد ایران امروز با یکی از بزرگترین تناقضهای توسعه در جهان مواجه است: کشوری که دومین دارنده ذخایر گاز طبیعی و یکی از بزرگترین مالکان منابع نفت جهان است، در تامین پایدار انرژیِ موردنیاز خود با بحران روبهرو شده است. قطع گاز و برق صنایع، افت تولید نیروگاهها و افزایش مداوم مصرف انرژی، دیگر بحرانهایی مقطعی یا فصلی نیستند؛ بلکه نشانههای فرسایش یک مدل حکمرانیاند.