تجربه تورم و جهشهای ناشی از آن در دو دهه گذشته در ایران دیگر صرفا یک آمار اقتصادی خشک و بیجان نیست؛ شاخص تورم تبدیل به هوایی شده که مردم هر روز تنفس میکنند، تجربهای که از سفره روزانه تا تصمیمهای مالی، از گفتوگوهای خانوادگی تا انتخابهای شغلی و مهاجرتی، همهچیز را تحتتاثیر قرار میدهد. آنچه در بسیاری از اقتصادهای جهان یک بحران مقطعی است، در ایران به یک «ساختار پایدار» تبدیل شده است؛ ساختاری که نهتنها با تغییر دولتها و سیاستها فرو نمیریزد، بلکه هر بار با نیروی بیشتری بازتولید میشود.