اگر صفحه را درست نمی‌بینید اینجا را کلیک کنید

نقش تحریم در حوزه دارو: سهمِ کم و تقصیرِ زیاد!
به گزارش اکوایران، کمبود دارو در کشور همچنان ادامه دارد که عوامل بسیاری از جمله حذف ارز ترجیحی از واردات مواد اولیه دارویی این وضعیت را رقم زده‌اند. هرچند در هفته‌های اخیر محموله‌هایی از انواع آنتی‌بیوتیک وارد کشور شده و مسئولان این حوزه می‌گویند با ورود این داروها به بازار، بخشی از مشکل حل خواهد شد. در این میان، امروز (10 آذر) وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در نشست سازمان‌های بین‌المللی مقیم ایران، از تحریم بیماران ایرانی سخن گفته و اظهار کرده که «در طول تاریخ سابقه نداشته بیماران را تحریم کرده باشند اما این کار نسبت به بیماران ایرانی انجام شده است. بهرام عین‌اللهی گفته انتظار دارد «سازمان‌های بین‌المللی، رسالت ذاتی و اخلاقی خود را نشان دهند و در جهت رفع محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی نظام سلطه به کشورهای مستقل کمک کنند؛ چراکه سلامت نباید مشمول تحریم شود.» شرکت‌های خارجی از فروش دارو به ایران خودداری می‌کنند وزیر بهداشت با استناد به همین گفته‌های خود درباره «تحریم بیماران»، گفته که «برخی از شرکت‌های خارجی تحت تاثیر تحریم، از فروش دارو و تجهیزات پزشکی به ایران امتناع می‌کنند.» رئیس سازمان غذاودارو هم در همین جلسه صحبت‌های وزیر بهداشت را تکرار کرده و گفته «تعدادی از بیماران به دلیل محدودیت‌ها و اعمال تحریم‌های ناجوانمردانه به دارو دسترسی ندارند و برخی شرکت‌های خارجی به بهانه تحریم از فروش دارو، تجهیزات و ملزومات پزشکی به ایران خودداری می‌کنند.» اظهارات مقامات وزارت بهداشت درباره تحریم دارویی در حالی مطرح می‌شود که خود رئیس سازمان غذاودارو گفته «اکنون بیش از 98 درصد از داروهای مورد نیاز کشور، تولید داخلی است و اگر صنایع دارویی کشور این توانمندی را نداشتند، معلوم نبود با اعمال تحریم‌ها چه سرنوشتی پیدا می‌کردیم.» سیدحیدر محمدی می‌گوید بارها مشکلات تامین دارو به گوش شرکت‌های خارجی تولیدکننده رسیده اما برخی از آنها از فروش دارو برای بیماران ایرانی خودداری می‌کنند و سازمان‌های بین‌المللی باید در این زمینه کمک کنند. بالاخره دارو تحریم است یا خیر؟ در این بین، منتقدانِ سیاست‌های حوزه سلامت کشور می‌گویند دارو تحریم نیست و نوک پیکان انتقادها در زمینه مشکلات این حوزه به سمت وزارت بهداشت است. معاون وزیر بهداشت هم البته در خلال صحبت‌های خود، تلویحا این گفته‌ها را تایید می‌کند؛ آنجا که به‌جای اشاره مستقیم به «تحریم دارو»، به سختی‌های ناشی از تحریم‌های اقتصادی در مسیر خرید و واردات دارو اشاره کرده است: «در تامین بسیاری از محصولات نهایی دارویی، بویژه در مسیر انتقال ارز، سیستم بانکی وابسته به تحریم، هزینه بالا و طولانی‌شدن مسیر انتقال ارز، مشکلاتی وجود دارد.» پیش‌تر نایب رئیس اتحادیه واردکنندگان دارو گفته بود که «آمریکا، ایران را تحریم دارویی نکرده است». مجتبی بوربور می‌گوید «ایران داروهای تولیدشده در کمپانی‌های آمریکایی را از دفاتر آنها در کشورهای اروپایی مانند هلند یا روسیه خریداری و وارد می‌کند. آمریکا دارو را تحریم نکرده ولی مکانیزم مالی ما محدود شده است؛ از این‌رو با دشواری می‌توان دارو وارد کرد و به نوعی تحریم مالی منتهی به تحریم دارویی می‌شود.» او البته باز هم یکی از انتقادهای اصلی خود را متوجه سیاستگذاری‌های داخلی دانسته و گفته: شرکت‌های تولیدکننده و واردکننده بعد از تغییرات نرخ ارز دچار مشکلاتی در قیمت‌گذاری شدند که اگر به این مشکلات زودتر رسیدگی می‌شد، شاهد این کمبودها با این شدت نبودیم.» نایب رئیس اتحادیه واردکنندگان دارو، گرانی دارو را متاثر از تورم دانسته و در اظهارات چند هفته قبلِ خود، گفته بود که واردات دارو همچنان با ارز ترجیحی انجام می‌شود و قرار است در سال جاری با ارز نیمایی انجام شود.