در گفتوگوها و نوشتههای مختلف، نسبت به سرنوشت ایران و تحولات سیاسی و اجتماعی کشورش بیتفاوت نبود و در برخی مواضع عمومی، بر اهمیت تمامیت سرزمینی و پرهیز از درگیریهای نظامی تأکید داشت. از نگاه او، ادبیات و فرهنگ بستری برای گفتوگو و درک متقابلاند، نه عرصۀ تقابل و خشونت.