احاطهشدن در مکان را باید از حیث هستیشناسانه مورد توجه قرار دهیم، نه معرفتشناسانه. ما در طول تاریخ اندیشه، عمدتاً مفهوم مکان را با فیزیک و ماده گره زدیم و آن را از بُعد معرفتی مورد توجه قرار دادیم، حال آنکه مکان علیالاصول یک مفهوم هستیشناسانه است که در ساختار و هویت وجودی ما نقش ایفا میکند، نه فقط در زیست فیزیکال و مادی ما.