بسیاری از مدیران نیز ترجیح میدهند تعداد بیشتری نیروی انسانی داشته باشند تا «حوزه نفوذ» یا «اعتبار سازمانی» خود را بزرگتر نشان دهند. اینطور میشود که برای کارهای بیاهمیت ساختار تعریف میشود، برای آن ساختار نیرو گرفته میشود، برای نیروها اتاق و میز و خودرو و مأموریت و بودجه درخواست میشود و بازی بیانتهایی آغاز میگردد؛ بازیای شبیه «جومانجی اداری» که هرگز پایان نمییابد. این چرخه، پیامدهای متعددی دارد: اتلاف منابع، فرسایش انگیزه نیروهای کارآمد، نارضایتی اربابرجوع، رشد بوروکراسی، فساد اداری و …