وقتی زبان جای زخم حرف می‌زند

ادبیات خشن است، زیرا در نقطه‌ای عمل می‌کند که تجربه انسانی از مرز بیان عادی عبور کرده و نیازمند زبانی فشرده، اغراق‌شده و گاه تکان‌دهنده می‌شود.