در آستانهٔ تحولاتی که عرصهٔ مناسبات بینالملل را بهسوی چندجانبهگرایی و تنوع همپیمانی سوق میدهد، خوانشی واقعگرایانه از موقعیت ایران ایجاب میکند که سیاست خارجی بر پایهٔ سودمندیهای ملی و مصلحت بلندمدت سامان یابد، نه بر پایۀ دوگانهانگاریهای کهنهٔ دوران جنگ سرد.