کیفیت لیگ امسال از ۲۰ سال پیش پایین‌تر است |‌ انتظار زیادی از تیم ملی در جام جهانی نداشته باشید

به گزارش همشهری آنلاین، بیست و پنجمین دوره لیگ برتر فوتبال باشگاه‌های کشور با تمام فراز و نشیب‌هایی که داشت به پایان رسید، رقابت‌هایی که با وجود برگزاری در سال جام جهانی، در مجموع نتوانست کیفیت قابل قبولی داشته باشد تا زنگ خطر در سال جام جهانی به صدا در بیاید.

مجید جلالی مربی و کارشناس فوتبال کشورمان در گفت‌وگویی به بررسی ۱۵ هفته گذشته از لیگ بیست و پنجم پرداخت.

بیست و پنجمین دوره لیگ برتر فوتبال به نیم‌فصل رسید، در ابتدای صحبت‌، درباره ارزیابی کلی‌تان را از ۱۵ هفته گذشته صحبت می‌کنید.

این دوره لیگ از نظر اجرایی و کیفیت برگزاری نمره خوبی می‌گیرد، البته با توجه به تعمیر و بازسازی و برخی استادیوم‌ها مانند ورزشگاه آزادی، کمبود زمین‌های با کیفیت از نظر چمن، یکی از مشکلاتی بود که باشگاه‎‌ها با آن مواجه بودند. با این حال اگر بخواهیم به داخل زمین بازی بپردازیم، باید بگویم که سطح کیفی مسابقات فصل جاری تا اینجا، نگران‌کننده بود.

در برخی هفته‌ها شاهد بودیم که میانگین گل‌های هر بازی در هفته به یک گل هم نمی‌رسید و با این اتفاق باید خیلی نگران شویم. همچنین تعداد بازی‌هایی که صفر- صفر و بدون گل تمام شد، در ۱۵ هفته گذشته نسبت به دوره‌های قبل بیشتر بود.

اگر بخواهیم مجموع تمام شاخص‌هایی که برای سنجش بازی‎‌ها در نظر گرفته می‌شود، را در نظر بگیریم، باید بگویم سطح نیم‌فصل اول حتی از سومین یا چهارمین دوره لیگ هم پایین‌تر بود. این آمار و این سطح مسابقات، باید نگران‌مان کند.

به سطح پایین نیم‌فصل اول اشاره کردید، چه عوامل و دلایلی دست به دست هم داد تا امروز شاهد باشیم که مسابقات در چنین سطح نگران‌کننده‌ای برگزار شود؟

یکی از دلایل افت کیفیت بازی‌ها به نتیجه‌گرایی حاکم بر تیم‌ها برمی‌گردد. از مربی و مدیر تا هوادار نتیجه‌گرا شده‌اند و به دنبال نتیجه هستند. این باعث شده تا ثبات مربیان روی نیمکت‌ها کمتر شود. این نبود ثبات و عدم اطمینان کار را به جایی می‌رساند که یک مربی زمان کافی برای اینکه یک کار سازنده و خوب انجام بدهد، در اختیار نداشته باشد.

علاوه بر این یکی از مهم‌ترین عوامل افت کیفیت مسابقات، کمبود علوم تمرینی در باشگاه‌ها است. در کنار علم مربیگری باید به علم تمرین هم توجه کرد. در ایران اما علوم تمرینی کمتر جایگاهی در بین تیم‎‌ها دارد.

به نکته‌ای اشاره کردید که کمترمورد توجه قرار گرفته، چرا علوم تمرینی در ایران نادیده گرفته می‌شود؟

فوتبال ایران از نظر علوم تمرینی، کاملا فقیر است. علوم تمرینی یعنی اینکه در تیم‌ها وقتی در جریان بازی در موقعیت‌سازی یا دفاع مشکل دارند، با چه تمرینی باید این مشکل را حل کنند. علوم تمرینی در فوتبال دنیا جای خودش را پیدا کرده و یکی از اولویت‌های مربیان است.

در کنار توسعه مربیگری باید به توسعه علوم تمرینی هم توجه کرد. تمرینات به روز که بتواند به حل چالشی که یک تیم در زمان مسابقه پیدا می‌کند، کمک کند. در فوتبال ایران اما تمرینات همان تمرین ۲۰ سال پیش است و تمرین بیشتر تیم‌ها مشابه است. نوآوری دیده نمی‌شود.

برای توجه بیشتر به فاکتور مهمی مانند علوم تمرینی علاوه بر پیگیری فوتبال روز دنیا به خصوص در این حوزه، چه کار دیگری باید بگیرد.

معتقدم که فدراسیون فوتبال در کمیته آموزش، یک مرکز توسعه تمرینات ایجاد کند تا گروه فنی که در این مرکز مشغول فعالیت هستند، به باشگاه‌ها درباره علم تمرین و نوآوری‌هایی که در فوتبال دنیا با آن روبرو هستیم، خوراک بدهد. علاوه بر این مرکز، برای آشنایی مربیان با علم روز تمرینی در فوتبال جهان، دوره آموزشی برگزار شود.

درباره سطح تیم‎‌ها صحبت کنیم، با توجه به فاصله امتیازی تیم‌ها، آن رقابت جدی گویا همچنان با وجود گذشت ۱۵ هفته، شکل نگرفته است.

سطح تیم‎‌ها با وجود اختلاف فاحشی که بین هزینه‌کرد آنها وجود دارد، به هم نزدیک است. برخی تیم‌های بالاترین بودجه را داشته‌اند اما کیفیت فوتبالی که در زمین به نمایش می‌گذارند، تفاوت زیادی با تیم‌هایی که بودجه کمی دارند، ندارد. در تیم‌هایی که پول بیشتری هزینه‌ کرده‌اند، وقتی بازی تیمی کار را پیش نمی‌برد، توانایی‌های فردی بازیکنان این تیم‌ها، سبب می‌شود تا برتری رقم بخورد.

به چالش‌های نیم‌فصل اشاره کردید که به گفته شما نگران‌کننده بود. این در حالی است که مسابقات امسال در سال جام جهانی برگزار می‌شود و تصور می‎‌شد که با توجه به این همزمانی، انگیزه بازیکنان بالاتر باشد و شاهد یک لیگ پویاتر باشیم اما این اتفاق نیفتاد. دلیل آن چه بود؟

فوتبال ایران در یک مسیر نزولی در تمام بخش‌ها قرار دارد، از رده‌های پایه گرفته تا تیم‎‌های بزرگسالان، در این وضعیت کمتر امیدواری وجود دارد. به عنوان مثال قطعا امیر قلعه‌نویی دوست داشت که در برخی پست‌ها گزینه‌های دیگر و خوبی به جز بازیکنانی که هستند، در اختیار داشته باشد. در لیگ اما چنین اتفاقی نمی‌افتد و بازیکن تولید نمی‌کند. در تولید بازیکن به شدت در حال نزول هستیم.

به خصوص که یک لیگ پویا، یک تیم ملی پویا را می‌سازد. با این شرایط پس نباید زیاد به عملکرد تیم ملی در جام جهانی خوشبین باشیم؟

تیم ملی از دل همین لیگ رشد می‌کند، وقتی فوتبال ایران عمق ندارد و محتوایی برای امیدواری وجود ندارد، نمی‌توان دل‌خوش بود. تیم ملی برآیند لیگ است و وقتی لیگ چیزی برای عرضه ندارد، نباید انتظار زیادی هم از تیم ملی در جام جهانی داشت.