«دیوید وُن رِیبروک» (نویسنده و فیلسوف بلژیکی) در یادداشتی تحلیلی برای گاردین استدلال میکند که تحولاتِ سال 2026 را باید فراتر از رقابت سنتیِ چپ و راست و در چارچوب تقابل دموکراتها یا جریانهایی بررسی کرد که از سازوکارهای انتخاباتی برای تضعیف بنیانهای دموکراسی استفاده میکنند. او در این مقاله هشدار میدهد که پیروزی در انتخابات، برای ترمیم نهادهای دموکراتیک و بازسازی اعتماد عمومی کافی نیست. گاردین؛ دیوید وُن رِیبروک؛ 30 اکتبر 2026
هنوز برای اعلام پیروزی قطعی زود است، ولی شکستهای انتخاباتیِ اخیر رهبران سیاسی، ویکتور اوربان، الکساندر ووچیچ و فلاویو بولسونارو این پرسش را به ذهن متبادر میکنند که آیا 2026، سالِ قدبرافراشتنِ دموکراسی در برابر نیروهای اقتدارگراست؟
حتی در اسرائیل نیز ائتلاف حاکم به رهبری بنیامین نتانیاهو اکثریت پارلمانیاش را از دست داده و شاهد رشد چشمگیر احزاب عرب هستیم؛ حتی اگر جناح مخالف نتواند دولت تشکیل دهد، شمار کرسیهای بلوکّ پارلمانیشان از جناح رقیب بیشتر خواهد بود.
[م. ویکتور اوربان، نخستوزیر پیشین مجارستان است و الکساندر ووچیچ، رئیسجمهور سابق صربستان. فلاویو بولسونارو سیاستمدار راستگرای برزیلی و پسر ژائیر بولسونارو است که در انتخابات ریاستجمهوری اخیر شکست خورد و به ایالاتمتحده گریخت. نویسنده تحولات اسرائیل و این سه کشور را نشانۀ تضعیف راستگرایی افراطی در جهان قلمداد میکند.]
سرآغاز این تغییر به نتیجۀ شگفتانگیز انتخابات مجارستان در ماه آوریل بازمیگردد. بهرغم همۀ پیشبینیها، «ویکتور اوربان»، تنومندترین چهرۀ اقتدارگرای اتحادیۀ اروپا از «پیتر ماگیار»، رقیب انتخاباتیاش شکست خورد و از قدرت کنار رفت. …

بازار























































































































