جزئیاتی تازه از سریال طنزی که هر شب از تلویزیون پخش می‌شود

به گزارش همشهری آنلاین مجموعه تلویزیونی خانوادگی، اجتماعی و بومی و ملی«روزی روزگاری آبادی» که بابیان طنزبدون پیرایه وملموس اجتماعی همراه است، بامحورقراردادن موضوع های مهمی چون بازگشت از شهر به روستا باهدف احیای زندگی و مناسبات اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی روستایی در قالب داستانی ساده و آشنا و پردازش مسائلی مانند رقابت‌ها، مناسبات و چالش‌ها و حسادت‌ها و موانعی که بر سر راه تولید و صادرات ملی ودراین سریال پسته که محصول استراتژیک روستاست، قرارداد، به‌صورت نمادین شرایط جاری در فضای اقتصادی و اجتماعی کشور، سخن می‌گوید و درواقع پسته نمادی از احیا و رونق تولید و اقتصاد و کشمکش‌های پیرامون آن، نمایشی از مشکلات رقابت‌های اقتصادی درکشوراست که به‌خوبی در این سریال به تصویر درآمده است.

سوژه های روزی روزگاری، آن را از اغلب سریال های معمولی تلویزیون که درگیرعمدتا موضوع های پیش پاافتاده وتکراری اند متمایز کرده وموردتوجه مخاطبان و کارشناسان ومدیران حوزه های مختلف اجتماعی و اقتصادی قرارداده است.

درام روزی روزگاری در جایگاه یک اثر بومی و ملی که هدف آبادی و آبادانی کشور را چارچوب یک روستا مطرح می‌کند، آن را شایسته توجه کرده است.

این سریال را که فیلمنامه‌ای سنجیده با رویدادها و شخصیت‌پردازی‌های مکفی همراه است علی مهام تهیه‌کننده باسابقه و خوشنام تلویزیون تهیه کرده و حسن وارسته نوشته و حسین سهیلی زاده کارگردان ملودرام‌های مطرح تلویزیونی و آثاری مانند فاصله‌ها و دلنوازان ترانه مادری و آوای باران که بعد از هشت سال دوری تلویزیون به سیما بازگشته، پس از تجربه ساخت سریال های مانکن، ملکه گدایان و عقرب عاشق در شبکه خانگی، برای رسانه ملی ساخته است.

در تولید این سریال که داستان‌ها و مناسبات و برخوردهای شخصیت‌هایش با طنزی ملایم و به دورازهزل و هجو همراه است، گروهی هنرمندان حرفه‌ای ازجمله بازیگرانی چون؛ علیرضا خمسه، فاطمه گودرزی، محمد فیلی، امیر دژاکام، محمدجواد جعفرپور، سیاووش خیرابی، یدالله شادمانی و سعید نعمتی، با سهیلی زاده همکاری کرده‌اند که هرکدام درحدمقتضای سریال و توانایی‌های خود، جلوه کرده‌اند.

روزی روزگاری راوی تلخ‌وشیرین و پرهیجان داستان بازگشت داوود به همراه مادرش به روستای زادگاهشان است که حوادث فراوانی را دامن می‌زند تانشان دهد احیای حیات و زندگی و اقتصاد و روستا و کشور به تلاش و همبستگی و پایداری نیازدارد. سریال روزی روزگاری آبادی شعار نمی‌دهد، بازی و فریب نمی‌دهد وبا نمایش مناسبات و مسائل و مشکلات پیشروی یک خانواده ویک روستا که عزم خود را برای دمیدن روح زندگی و رونق تولید و اقتصاد و آبادانی روستا که در حقیقت نمادهایی از کشورند، جزم کرده اندازه عشق وامید وزندگی باتکیه‌بر فرهنگ بومی روستایی و ملی می گویدوازمنظر مضمون و محتوا و ساختار هنری و ارائه پیام‌های نیکو از بسیاری سریال های این روزها و شب‌های تلویزیون، باارزش‌تر است.

سخن آخر اینکه تولید روزی روزگاری آبادی، با بودجه‌ای معمولی، اما در طراز تولیدات میلیاردی پلتفرمی تولیدشده است.درواقع کاستی بودجه وزمان، می‌توانست مانعی جدی بر سر راه موفقیت این سریال در تولید و حتی پخش باشد، اما توانایی و کاربلدی و همکاری دوستانه عوامل آن، از آن سریالی خوب ساخته است. ساخت‌وساز دکور سنگین روستا شامل میدانگاه، خانه مفاخر، آهنگری و قهوه‌خانه و... در زمینی به مساحت هشت‌هزارمتری اجرای درست و دقیق ۸۵ لوکیشن متنوع با بازی‌های سی و دو بازیگر که ایفاگر نقش‌های افراد دو طایفه اصلی سریال بودند و حضور روزانه پنجاه تا صد و بیست هنرور در صحنه‌های مختلف روستا باغ پسته از ویژگی‌های شاخص روزی روزگاری آبادی بود.

تمام لوکیشن‌ها و فضاها و صحنه‌های سریال که با جغرافیای معماری کرمان هم‌خوان بود بازسازی و در تهران و کاشان و کرج و فیروزکوه و زندیه تصویربرداری شده است.

این‌همه کوشش و همت و همکاری و هنرآفرینی هنرمندان کارآمد در پشت جلوی دوربین از رموز اصلی موفقیت سریال روزی روزگاری آبادی بود. موفقیت این سریال نشان داد که گرچه بودجه، حرف مهم تولیدات خوب تلویزیونی رامی زند، ولی هنرمندی و همدلی و احترام به فرهنگ و باورهای ملی و مردمی تلاش برای تثبیت هنر بومی و ملی از آن مهم‌تر و تعیین‌کننده تراست