غافلگیری بزرگ در ترکیب اولیه تیم ملی برابر نیوزیلند

به گزارش ایلنا، نخستین ترکیب تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، پیش از آنکه سوت آغاز بازی برابر نیوزیلند به صدا دربیاید، بحث‌های زیادی را میان کارشناسان و هواداران به وجود آورده است. ترکیبی که در آن چند تصمیم غیرمنتظره دیده می‌شود و نشان می‌دهد کادرفنی ترجیح داده برخلاف برخی پیش‌بینی‌ها وارد زمین شود.

مهم‌ترین ابهام به قلب خط دفاعی برمی‌گردد؛ جایی که علی نعمتی در کنار شجاع خلیل‌زاده قرار گرفته و محمدحسین کنعانی‌زادگان از ترکیب اصلی دور مانده است. تصمیمی که با توجه به تجربه بالای کنعانی‌زادگان در مسابقات ملی و جام جهانی، می‌تواند یکی از بحث‌برانگیزترین انتخاب‌های کادرفنی باشد. هرچند نعمتی در ماه‌های اخیر عملکرد قابل قبولی داشته، اما قرار گرفتن او در ترکیب اصلی اولین مسابقه جام جهانی، ریسکی است که نتیجه آن فقط در زمین مسابقه مشخص خواهد شد.

در سمت راست نیز رامین رضاییان ترجیح داده شده و صالح حردانی بازی را از روی نیمکت آغاز می‌کند. انتخاب رضاییان از منظر تجربه قابل دفاع است، اما سن بالاتر او نسبت به برخی گزینه‌های دیگر باعث شده این تصمیم نیز موافقان و مخالفان خاص خود را داشته باشد.

در خط میانی، حضور همزمان سعید عزت‌اللهی و سامان قدوس نشان می‌دهد ایران همچنان روی بازیکنان باتجربه خود تکیه کرده است. با این حال شاید بزرگ‌ترین نگرانی به وضعیت آمادگی برخی مهره‌های کلیدی مربوط باشد؛ بازیکنانی که در هفته‌های اخیر با مصدومیت یا مشکلات بدنی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و هنوز مشخص نیست در چه سطحی از آمادگی قرار دارند.

در خط حمله نیز همه نگاه‌ها به مهدی طارمی دوخته شده است. در شرایطی که سردار آزمون در فهرست تیم ملی حضور ندارد، بار اصلی گلزنی روی دوش طارمی قرار گرفته و عملکرد او می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت ایران در مرحله گروهی داشته باشد. کنار او شهریار مغانلو فرصت بزرگی به دست آورده تا در مهم‌ترین تورنمنت فوتبالی جهان توانایی‌های خود را نشان دهد.

نکته جالب ترکیب ایران، حضور پررنگ بازیکنانی است که سابقه بازی در پرسپولیس را دارند. از بیرانوند، شجاع خلیل‌زاده و علی نعمتی گرفته تا رامین رضاییان، میلاد محمدی، مهدی طارمی و شهریار مغانلو؛ موضوعی که باعث شده ردپای سرخ‌پوشان در نخستین ترکیب ایران در جام جهانی کاملاً مشهود باشد.

با این حال، فارغ از نام‌ها و انتخاب‌ها، واقعیت این است که ترکیب اعلام‌شده بیشتر از آنکه پاسخ همه سوالات را بدهد، سوال‌های جدیدی ایجاد کرده است. آیا نیمکت‌نشینی برخی چهره‌های باتجربه تصمیمی درست بوده؟ آیا بازیکنان منتخب می‌توانند فشار اولین مسابقه جام جهانی را مدیریت کنند؟ و مهم‌تر از همه، آیا این ترکیب می‌تواند طلسم نتایج نه‌چندان مطلوب ایران در بازی‌های نخست جام جهانی را بشکند؟

پاسخ همه این سوالات فقط در زمین مسابقه مشخص خواهد شد؛ جایی که هیچ نامی تضمین‌کننده موفقیت نیست.