کارگران پارس جنوبی از مذاکرات مزدی چه می‌خواهند؟

به گزارش خبرنگار ایلنا، عقربه‌های زمان بار دیگر به روزهای پایانی سال نزدیک شده‌اند؛ روزهایی که برای عده‌ای نویدبخش بهار است، اما برای جامعه بزرگ کارگری ایران، یک اضطراب تکراری و جان‌کاه را تداعی می‌کند: «تعیین دستمزد در شورای عالی کار».

ما در حالی به استقبال این رویداد می‌رویم که  شاهد فشاری ساختاری و بی‌امان از سوی دولت‌ها و نهادهای سرمایه‌داری به ابتدایی‌ترین حقوق معیشتی طبقه کارگر هستیم. در شرایطی که هیولای تورم هر روز حریص‌تر از پیش دهان باز کرده و سفره‌های زحمت‌کشان را می‌بلعد، دولت نه تنها اراده‌ای برای ترمیم این زخم‌های عمیق اقتصادی ندارد، بلکه زمزمه‌هایی جدی به گوش می‌رسد که قرار است نرخ افزایش دستمزد سال آینده، بار دیگر فرسنگ‌ها عقب‌تر از نرخ تورم واقعی و هزینه سبد معیشت بماند. 

​این سناریوی تلخ در حالی تکرار می‌شود که کارگران، به عنوان ستون فقرات تولید و عظیم‌ترین نیروی اجتماعی کشور، پتانسیلی خاموش اما شگرف در اختیار دارند. نگاهی به تجربیات جهانی و کشورهای همسایه به روشنی نشان می‌دهد که اتحادیه‌ها و تشکل‌های کارگری مستقل، دقیقاً در بزنگاه‌هایی که دولت‌ها گوش شنوا برای دردهای کارگران ندارند، قد علم کرده و با تکیه بر قدرت جمعی خود، معادلات ناعادلانه را تغییر می‌دهند. 

​در ایران نیز، با وجود سرکوب‌های مزدی و تلاش مستمر برای تضعیف نهادهای صنفی، هنوز خاکریزهایی باقی مانده است.  یکی از برجسته‌ترینِ آن‌ها، تشکل‌های کارگری پارس جنوبی است. جایی که کارگران در سخت‌ترین شرایط اقلیمی، نه تنها چرخ‌های صنعت نفت و گاز را می‌چرخانند، بلکه پرچم مطالبه‌گری را نیز بالا نگه داشته‌اند. اما سوال اساسی اینجاست: در این شرایط معیشتی، چه راهکارهایی برای اعمال فشار و احقاق حق باقی مانده است؟ 

ضرورت بازگشت به قدرت جمعی و پایانِ «سرکوب مزدی» 

علیرضا میر غفاری، فعال صنفی کارگران پارس جنوبی،  با تأکید بر اینکه مطالبات کارگری در این منطقه راهبردی، فراتر از مسائل درون‌کارگاهی است، اظهار داشت: «کارگران پارس جنوبی پس از تشکیل انجمن‌های صنفی، همواره مطالبات را در سطوح مختلف پیگیری کرده‌اند. اگرچه بخشی از این مطالبات درون‌کارگاهی است، اما ما نسبت به سیاست‌گذاری‌های کلانی همچون تعیین دستمزد هرگز بی‌تفاوت نبوده‌ایم و امسال نیز با تمام توان از ظرفیت اجتماعی کارگران پارس جنوبی برای مطالبه دستمزد بر مبنای سبد معیشت و جبران عقب‌افتادگی‌های مزدی استفاده خواهیم کرد.» 

​وی با تأکید بر اینکه کارگران پارس جنوبی در موضوعات صنفی اهل مسامحه نیستند، افزود: «ما قطعاً کنش‌های مزدی را در دستور کار داریم و به طرق مقتضی که لازم باشد، ظرفیت اجتماعی خود را به میدان خواهیم آورد.» 

​میرغفاری در ادامه با انتقاد از رویکردها در شورای عالی کار تصریح کرد: «ای‌کاش گروه کارگری حاضر در جلسات از پشتوانه‌ای مطلوب برخوردار باشد و با نظرات ضد کارگری مقابله کنند. دغدغه نمایندگان نباید مشروعیت بخشیدن به مصوبات ضدکارگری باشد، بلکه هدف اصلی باید احیای جایگاه واقعی کارگران در حوزه مسائل معیشتی و دستمزد باشد.» 

​رئیس کانون انجمن‌های صنفی کارگران پالایشگاه‌های گاز استان بوشهر در تشریح اقدامات عملیاتی تشکل‌های متبوع خود گفت: «ما در حال حاضر در سطح پالایشگاه‌های دوازده‌گانه در حال رایزنی و مذاکره هستیم و به محض نهایی شدن سیاست‌گذاری‌های اجرایی، آن را اطلاع‌رسانی خواهیم کرد. هدف ما این است که موضوع دستمزد به دغدغه اصلی افکار عمومی تبدیل شود تا بتوانیم با تکیه بر این قدرت اجتماعی، چانه‌زنی مؤثری برای افزایش واقعی دستمزد داشته باشیم.» 

​این فعال کارگری با اشاره به ضعف ساختاری در قدرت چانه‌زنی کارگران خاطرنشان کرد: «متأسفانه جامعه کارگری که با احتساب بعد خانوار جمعیتی قریب به ۵۰ میلیون نفر را تشکیل می‌دهد، به دلیل سیاست‌های تشکل‌زدایی، از هم گسسته است و قدرت اجتماعی لازم را ندارد. کارگران امروز نه قدرت اقتصادی چندانی دارند و نه از رسانه‌های قدرتمند برخوردارند، در حالی که طرف مقابل، یعنی بخش کارفرمایی و خصوصی، دارای قدرت اقتصادی، سیاسی و رسانه‌ای گسترده‌ای است.» 

​میرغفاری در پایان تأکید کرد: «وظیفه ما در این شرایط نابرابر، اجماع‌سازی حول محور مصوبات شورای عالی کار است. ما تلاش می‌کنیم با اتحاد و همدلی، سبد معیشت را به اولویت اول افکار عمومی تبدیل کنیم تا در نهایت با فشار اجتماعی ایجاد شده، مسیر برای دستیابی به حقوق حقه کارگران هموار شود.»