پس از مرگ ژوتا و پدرم ویران شدم

به گزارش ایلنا، ابراهیما کوناته در مصاحبه‌ای احساسی با رادیو «فرانس اینتر»، به شکل علنی درباره سلامت روان خود و افسردگی شدیدی که در طول فصل دشوار ۲۰۲۵/۲۶ تجربه کرد، پرده برداشت؛ فصلی که تحت تأثیر درگذشت پدرش و همچنین مرگ دوست و هم‌تیمی‌اش در لیورپول، دیوگو ژوتا، قرار داشت.

این ملی‌پوش فرانسوی که در پایان قراردادش با لیورپول قرار دارد و خود را برای انتقال به رئال مادرید آماده می‌کند، امیدوار است این صفحه دردناک از زندگی‌اش را ورق بزند. کوناته پیش از آغاز این فصل جدید در دوران حرفه‌ای خود، همراه با تیم ملی فرانسه در جام جهانی ۲۰۲۶ به میدان خواهد رفت.

فصل ۲۰۲۵/۲۶ برای این بازیکن که مجبور شد با دو سوگ ویران‌کننده دست‌وپنجه نرم کند، بسیار طاقت‌فرسا بود. اولین ضربه، مرگ دیوگو ژوتا، مهاجم پرتغالی، در یک تصادف جاده‌ای تلخ در ۳ ژوئیه بود. این مدافع ۲۷ ساله اعتراف کرد: «حتی امروز هم باورش سخت است. صادقانه بگویم، کمد او هنوز در رختکن لیورپول است. هر روز در تمرینات، او همیشه همراه ماست. اتفاق تکان‌دهنده‌ای بود.» کوناته یادآوری کرد که این خبر ناگوار را زمانی که در لس‌آنجلس بوده، دریافت کرده است.

از دست دادن این دوست که همسایه و بسیار به او نزدیک بود، تأثیر عمیقی بر این بازیکن گذاشت. این ستاره رشدیافته در باشگاه سوشو، با توصیف ژوتا به عنوان فردی استثنایی گفت: «کاملاً ویران شده بودم و علاقه‌ام را به همه چیز از دست دادم. شهرت برای او اهمیتی نداشت. واقعاً پسر فوق‌العاده‌ای بود. می‌توانست با همه صحبت کند، از جوان‌ترین تا پیرترین افراد؛ حضور او در تیم شگفت‌انگیز بود. من همسایه او هم بودم و به همین خاطر لحظات بیشتری را با او به اشتراک می‌گذاشتم.»

شروع فصل کوناته در این باشگاه انگلیسی به شدت تحت تأثیر این تراژدی شخصی قرار گرفت. اوضاع در ابتدای سال ۲۰۲۶ با درگذشت پدرش که از چند هفته قبل در بیمارستان بستری بود، وخیم‌تر شد. او فاش کرد: «هرگز در این باره صحبت نکرده بودم، اما واقعیت دارد که در شروع فصل، پدرم چندین هفته در بیمارستان بود. در آن موقعیت، من نمی‌دانستم باید چه کار کنم.» او از تردید و دوراهی خود میان بازگشت به خانه یا ادامه بازی برای تیم سخن گفت.

کوناته اعتراف کرد که همه این غصه‌ها را در درون خود نگه داشته بود؛ اشتباهی که اکنون دیگران را از انجام آن منع می‌کند: «این توصیه‌ای است که به همه شنوندگان دارم؛ وقتی حالتان بد است یا اتفاقی افتاده، با اطرافیانتان صحبت کنید. این کار می‌تواند کمک کند و حالتان را بهتر کند. من صحبت نکردم و همه چیز را در خودم ریختم.» با وجود اینکه به خانواده آن‌ها اعلام شده بود پدرش زمان زیادی زنده نخواهد ماند، اما مرگ او باز هم یک شوک بود: «شما هیچ‌وقت برای چنین چیزی آماده نیستید و ما نمی‌دانستیم این اتفاق این‌قدر زود رخ می‌دهد.»

بازگشت به میدان مسابقات برای او دشوار بود و این بازیکن اعتراف کرد که احساس می‌کرده «کمی غایب است» یا «آنجاست اما در واقع حضور ندارد». با این حال، کوناته با انگیزه گرفتن از آنچه که خواست پدرش بود، برای مقابله با افسردگی از متخصصان کمک گرفت و این اقدام به او کمک کرد تا بر این دو سوگ متوالی غلبه کند.

این مدافع فرانسوی همچنین تلاش کرد تا تابوی موضوع افسردگی در فوتبال را بشکند. او اظهار داشت: «در فوتبال هم فراز و نشیب وجود دارد، افسردگی وجود دارد. به نظرم افسردگی چیزی بسیار عمیق‌تر و بیماری‌ای است که مردم هر روز با آن زندگی می‌کنند. شما می‌توانید در فوتبال هم دچار افسردگی شوید و نباید از گفتن آن خجالت بکشید.» او با انتقاد از این ایده که بازیکنان به خاطر درآمد بالا نباید رنج بکشند، گفت: «این‌ها حرف‌های مفتی است و نباید زبان به چنین جملاتی چرخاند. افسردگی یک موضوع کاملاً درونی است. وقتی دچار افسردگی می‌شوید، از قلب شروع می‌شود، به مغز می‌رسد و کل بدن را در بر می‌گیرد. برای من، این همان بخش سخت ماجراست و باید درباره‌اش حرف زد.»