تیم منتخب دور اول مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶

به گزارش ایلنا، پس از برگزاری آخرین دیدارهای دور اول مرحله گروهی، اکنون تمامی تیم‌های حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ محک خورده‌اند.

زمان زیادی تا آغاز دور دوم و تقابل جمهوری چک و آفریقای جنوبی باقی نمانده، اما همین مهلت کوتاه برای مرور اتفاقات جذاب گذشته و معرفی ستاره‌هایی که چشم‌ها را خیره کردند، کافی است. در ادامه تیم منتخب دور اول مرحله گروهی را مرور می‌کنیم:

وزینیا (دروازه‌بان | کیپ‌ورد) انتخاب او کار راحتی بود. سنگربان ۴۰ ساله کیپ‌ورد در تساوی بدون گل برابر اسپانیا یک پدیده بود و نقشی حیاتی در خلق یکی از بزرگترین شگفتی‌های تاریخ جام جهانی ایفا کرد. اگرچه دو دروازه‌بان دیگر در دور اول مهار‌های بیشتری نسبت به ۷ سیو وزینیا داشتند، اما بر اساس داده‌های گل‌های مورد انتظار (xGOT)، او با جلوگیری از ۱.۵ گل، بهترین آمار را در میان تمام دروازه‌بان‌هایی که کلین‌شیت کردند به نام خود ثبت کرد. با در نظر گرفتن سن او (نهمین بازیکن مسن تاریخ جام جهانی) و اهمیت تاریخی این نتیجه، غیرممکن بود او را در این ترکیب قرار ندهیم.

امیر موریو (مدافع راست | پاناما) شکست ۱-۰ پاناما مقابل غنا در روز چهارشنبه چندان بازی باکیفیتی نبود، اما امیر موریو در پست وینگ‌بک راست نمایش قابل قبولی ارائه داد و فداکاری، هدفمندی و جنگندگی بالایی از خود نشان داد. مدافع بشیکتاش یکی از سه مدافعی بود که در دور اول حداقل ۳ موقعیت گلزنی در جریان بازی خلق کردند؛ موقعیت‌هایی که در اولین مورد سسیلیو واترمن تا آستانه باز کردن دروازه پیش رفت. ۱۲ پیشروی پا به توپ او (حمل توپ حداقل به مسافت ۵ متر به سمت جلو) بهترین آمار در میان مدافعان راست تورنمنت بود. موریو در ۲۰ نبرد تن‌به‌تن شرکت کرد که چهارمین آمار برتر میان مدافعان بود و با نرخ موفقیت ۷۰ درصدی و ثبت ۶ تکل موفق، خود را یک جنگجوی تمام‌عیار نشان داد.

پیکو لوپس (مدافع وسط | کیپ‌ورد) روبرتو لوپس متولد دوبلین که بیشتر با نام پیکو لوپس شناخته می‌شود، پیش از جام جهانی چهره چندان شناخته‌شده‌ای نبود، اما مقابل اسپانیا همه چیز را تغییر داد. او نیز مانند وزینیا، یک غول رسوخ‌ناپذیر در خط دفاعی کیپ‌ورد بود. این مدافع ۳۴ ساله بارها و بارها خطرات گوناگون را دفع کرد تا ماتادورها در حسرت گلزنی بمانند. لوپس با ۱۱ دفع توپ، در رتبه ششم تورنمنت قرار گرفت اما اهمیت شگفتی‌سازی تیمش، او را نسبت به سایر رقبا در تیم منتخب پیش انداخت.

هری سوتار (مدافع وسط | استرالیا) پیروزی ۲ بر صفر استرالیا مقابل ترکیه به اندازه تساوی کیپ‌ورد شگفت‌انگیز نبود، اما همچنان یک غافلگیری بزرگ به شمار می‌رفت که اقتدار هری سوتار در خط دفاعی آن را ممکن ساخت. مدافع وسط لسترسیتی تنها بازیکن ترکیب اصلی استرالیا بود که تجربه قبلی حضور در جام جهانی را داشت و با نمایشی غول‌آسا، رهبری تیمش را به رخ کشید. او در ۳ نبرد از ۴ نبرد هوایی و ۳ نبرد از ۴ نبرد زمینی پیروز شد و ۱۳ بار توپ را دفع کرد؛ آن هم مقابل ترکیه‌ای که ۲۲ ارسال از جناحین را ثبت کرده بود. سرعت سوتار نیز با وجود قامت دو متری‌اش، فاکتوری تعیین‌کننده در خط دفاعی بود.

آنتونی رابینسون (مدافع چپ | آمریکا) ایالات متحده در پیروزی ۴ بر ۱ مقابل پاراگوئه فوق‌العاده بود و ستاره‌های زیادی داشت که آنتونی رابینسون یکی از آن‌ها بود. مدافع فولام حضوری بی‌امان در سمت چپ آمریکا داشت و با ۲۰ بار حمل توپ، در رتبه سوم کل مدافعان کناری دور اول قرار گرفت. تنها مدافعی که دریبل‌های بیشتری نسبت به او (۵ دریبل) ثبت کرد، هم‌تیمی‌اش سرجینیو دست (۸ دریبل) بود. همچنین رابینسون با ۲۵ پاس در یک‌سوم تهاجمی، بعد از وستون مک‌کنی مثبت‌ترین بازیکن تیمش بود. او اگرچه تنها یک موقعیت خلق کرد، اما در ۵۵ زنجیره بازی مالکانه شرکت داشت.

ایوب بوعدی (هافبک وسط | مراکش) بدون شک ستاره جوان دور اول بازی‌ها ایوب بوعدی بود؛ پدیده باشگاه لیل که در تساوی ۱-۱ مقابل برزیل، خط میانی را به کنترل خود درآورد. تنها بازیکنانی که لمس توپ بیشتری نسبت به ۸۷ لمس توپ او داشتند، دو مدافع وسط برزیل بودند که این موضوع نشان‌دهنده نفوذ او و عدم کنترل شاگردان کارلو آنچلوتی در مناطق مرکزی زمین است. بوعدی ۶۰ پاس از ۶۶ پاس خود را به مقصد رساند (۹۰.۷ درصد) تا با ۱۸ سال و ۲۵۴ روز سن، به دومین بازیکن جوانی تبدیل شود که از سال ۱۹۶۶ به بعد، بیش از ۵۰ پاس سالم در یک بازی جام جهانی ثبت می‌کند. علاوه بر پاس، او با ۵ تلاش برای دریبل و ۶ حمل توپ بلند، توانایی خود را در پیشبرد بازی نشان داد.

وستون مک‌کنی (هافبک وسط | آمریکا) یکی دیگر از چهره‌های درخشان آمریکا در تقابل با پاراگوئه، وستون مک‌کنی در خط میانی بود. ستاره یوونتوس با استقرار در فاز تهاجمی، با فرارهای بدون توپ، بازی ترکیبی و توانایی بالا در حمل توپ، یک تهدید دائمی بود. هیچ‌کس در زمین نتوانست به آمار ۳۱ پاس او در یک‌سوم تهاجمی نزدیک شود و ۳ خلق موقعیت او بی‌نظیر بود. مک‌کنی همچنین یکی از ۵ بازیکنی بود که بیش از دو بار اقدام به دریبل‌زنی کردند و موفقیت ۱۰۰ درصدی (۳ از ۳) داشتند تا کیفیت بالای خود را دیکته کند.

لیونل مسی (وینگ راست | آرژانتین) بسیاری تصور می‌کردند داستان لیونل مسی پس از قهرمانی در قطر ۲۰۲۲ در صحنه جام جهانی به پایان رسیده است، اما ما در سال ۲۰۲۶ ایستاده‌ایم و هت‌تریک او در جام جهانی را تماشا کردیم. مسی مرد اول پیروزی ۳-۰ آرژانتین مقابل الجزایر بود؛ او هر سه گل تیمش را با تنوعی جذاب (دو شوت تماشایی از خارج از محوطه جریمه و یک ضربه هوشمندانه در دهانه دروازه) به ثمر رساند. این دستاورد او را با ۳۸ سال و ۳۵۷ روز سن، به مسن‌ترین بازیکن تاریخ جام جهانی تبدیل کرد که هت‌تریک می‌کند تا رکورد کریستیانو رونالدو در جام جهانی ۲۰۱۸ مقابل اسپانیا (۳۳ سال و ۱۳۰ روز) را بشکند. او با این گل‌ها در کنار میروسلاو کلوزه با ۱۶ گل به عنوان آقای گل تاریخ جام جهانی قرار گرفت. برای توجیه حضور او در تیم منتخب، دیگر نیازی به گفتن کلمه‌ای اضافه نیست.

یان دیومنده (وینگ چپ | ساحل عاج) یان دیومنده با انتظارات زیادی پا به جام جهانی ۲۰۲۶ گذاشت اما در پیروزی ۱-۰ ساحل عاج مقابل اکوادور، نشان داد که اسیر جو تورنمنت نشده است. او بازی را با خلق ۵ موقعیت گلزنی به پایان رساند که تا اینجای مسابقات هیچ‌کس آمار بهتری از او ثبت نکرده است. با ۷ تلاش برای دریبل، ۲۸ بار حمل توپ به مسافت ۳۱۶ متر و ۱۵ پیشروی پا به توپ، در رتبه‌های بالای تورنمنت قرار گرفت. او در نیمه اول پیرو هینکاپیه را کلافه کرد و اگرچه در سمت چپ کمی آرام‌تر بود، اما به خاطر حضور مسی در سمت راست، او را در جناح چپ تیم منتخب قرار دادیم.

ارلینگ هالند (مهاجم نوک | نروژ) این یک شروع رویایی برای ارلینگ هالند در اولین تجربه جام جهانی‌اش بود؛ هرچند می‌توانست ماندگارتر هم بشود. او پیش از پایان نیمه اول مقابل عراق دو بار گلزنی کرد؛ گل اول با یک ضربه تمام‌کننده کلاسیک روی ارسال دیوید مولر ولف و گل دوم روی اشتباه جلال حسن، دروازه‌بان عراق در دفع توپ. البته هالند شانس هت‌تریک را هم داشت اما در موقعیت تک‌به‌تک توپ را به بدن دروازه‌بان کوبید. او به اولین بازیکن تاریخ نروژ تبدیل شد که در یک بازی جام جهانی بریس می‌کند و نرخ ۱.۸۵ گل مورد انتظار (xG) او، بهترین آمار دور اول بود تا خط و نشانی جدی برای رقبا بکشد.

کیلیان امباپه (مهاجم نوک | فرانسه) او احتمالاً خودش اولین کسی است که اعتراف می‌کند نیمه اول آرامی را مقابل سنگال پشت سر گذاشت، اما کیلیان امباپه در نیمه دوم زنده شد. ضربه تمام‌کننده هوشمندانه او روی پاس تماشایی مایکل اولیسه، فرانسه را پیش انداخت و او در وقت‌های تلف‌شده با شلیکی تماشایی از راه دور، پیروزی ۳-۱ را قطعی کرد. او با ۹ تلاش برای دریبل، یک تهدید دائمی برای خط دفاعی سنگال بود و یک پنالتی هم روی او سوخت. امباپه با این بریس، با ۵۹ گل به بهترین گلزن تاریخ فرانسه تبدیل شد و با ۱۴ گل زده در ادوار جام جهانی، در یک قدمی رکورد ۱۶ گل مسی و کلوزه قرار گرفت.

منبع: وان‌فوتبال