معلولان تئاتر را زندگی می‌کنند

به گزارش خبرنگار ایلنا،  هشتمین جشنواره منطقه‌ای معلولین «کاسپین» طی روزهای گذشته، با هدف حمایت از هنرمندان دارای معلولیت، تقویت جریان تئاتر فراگیر و ایجاد فرصت برابر برای بروز خلاقیت‌های نمایشی با میزبانی استان گلستان برگزار شد و نمایش «راهی به رهایی» از شهرستان رامیان توانست با کسب شانزده عنوان عملکردی موفق داشته باشد.

نویسندگی و کارگردانی این اثر به عهده حمیدرضا میرزایی‌زاده بوده است و از ۲ تا ۷ دی‌ماه در سالن اصلی، سالن «نگاه» و محوطه تالار فخرالدین اسعد گرگانی در گرگان روی صحنه رفت. این اثر توسط گروه هنری ویژه کودکان و نوجوانان دارای معلولیت تولید و با حضور جمعی از هنرمندان اجرا شد. 

در تئاتر معلولان احساس مسئولیت ما بیشتر است

  احمد بذرافشان   در بخش بازیگری مرد جسمی‌حرکتی، موفق به کسب رتبه دوم شده است.  وی  با اشاره به حضور مستمر خود در جشنواره منطقه‌ای تئاتر افراد دارای معلولیت کاسپین، از تجربه نقش‌آفرینی در دو اثر نمایشی، پیوند عمیق زندگی شخصی با نقش، و شکل‌گیری همدلی مؤثر میان بازیگران دارای معلولیت گفت: تئاتر برای من فراتر از یک فعالیت هنری‌ست و به بخشی از زیست فردی‌ام تبدیل شده. 

وی با اشاره به آغاز مسیر هنری خود و عضویت در انجمن جسمی حرکتی شهرستان محل سکونتش  یادآور شد: حدود بیست سال پیش که عضو انجمن جسمی حرکتی بودم، تصمیم گرفتیم یک طرح اجرایی داشته باشیم که به تئاتر رسید و در اولین دوره جشنواره کاسپین از حمیدرضا میرزایی دعوت کردیم. من در نمایشی به نام «دارک» نقش یک جانباز ویلچرنشین را بازی کردم. 

این بازیگر تئاتر با تأکید بر تأثیر نخستین تجربه خود در صحنه افزود: با اینکه هیچ سابقه تئاتری نداشتم، اما آن تجربه برایم بسیار مهیج و زیبا بود و با وجود اینکه فردی منزوی نبودم (هم دانشجو بودم و هم در بازار فعالیت داشتم)، اما همان اولین حضورم باعث شد مسیر مذکور برای من جدی شود و تا امروز ادامه پیدا کند.

وی در بخش دیگری صحبت‌هایش درباره سابقه حضورش در جشنواره اظهار داشت: از سال نود و شش تا امروز در تمام دوره‌های جشنواره کاسپین حضور داشتم و این استمرار باعث شده تئاتر به بخش ثابتی از مسیر زندگی من تبدیل شود.

این بازیگر افزود: نمایش «راهی به رهایی»، یک اثر درام است و نقش من دقیقاً از داستان‌های واقعی زندگی خودم الهام گرفته شده. نقشی که ایفا می‌کنم، روایت فردی است که در کنار فعالیت فرهنگی و معلمی با یک حادثه و تصادف روبه‌رو می‌شود.

بذرافشان  با بیان اینکه تئاتر برای او فراتر از یک فعالیت هنری است، گفت: همدلی‌ای که میان اعضای گروه شکل می‌گیرد، باعث می‌شود انرژی‌های منفی تخلیه شود و آدم احساس آرامش و رهایی کند. دیدن زحمات بچه‌ها و انرژی و سماجتی که کارگردان برای کار می‌گذارد بزرگ‌ترین انگیزه من برای ادامه مسیر است چون بازیگران با وجود شرایط سخت جسمی با عشق خودشان را به تمرین می‌رسانند.

این بازیگر در ادامه گفت:  وقتی می‌بینیم فردی با ویلچر می‌آید یکی با عصای سفید و دیگری با سمعک، احساس مسئولیت ما بیشتر می‌شود. حتی ما که ماشین داشتیم خودمان را موظف دانستیم ایاب و ذهاب دیگر بچه‌ها را هم انجام دهیم و این همراهی بخشی از لذت کار بود.

او درباره ترکیب بازیگران نمایش راهی به رهایی گفت: در این نمایش دوازده بازیگر حضور داشتند که نه نفر از آن‌ها دارای معلولیت شدید بودند و برخلاف تصور اولیه این موضوع نه تنها مانع کار نشد بلکه به نقطه قوت نمایش تبدیل شد و نتیجه نهایی فراتر از انتظار بود.

تئاتر  رشد اجتماعی را همواره می‌کند

هستی وفایی که  در بخش بازیگری زن جسمی‌ حرکتی، عنوان برگزیده را کسب کرد نیز درباره حضورش در نمایش «راهی به رهایی»  گفت:  شرکت در این جشنواره باعث شد انگیزه و اعتماد به نفس کودکان و نوجوانان دارای معلولیت افزایش یابد و مسیر رشد اجتماعی آن‌ها هموار شود.

بازیگر دارای معلولیت جسمی نمایش «راهی به رهایی» با اشاره به تجربه خود در جشنواره کاسپین، گفت: کار با کودکان و نوجوانان دارای معلولیت نیازمند آگاهی کامل به اصول روانشناسی و همراهی صبورانه است و شرکت در تئاتر باعث شد انگیزه و اجتماعی شدن بچه‌ها افزایش یابد و مسیر رشد آن‌ها هموار شود. 

وفایی ضمن ابراز خرسندی از این امر که توانسته با حضور در پروژه «راهی به رهایی»،  ظرفیت‌های خود و سایر دوستانش را کشف کند، گفت: من با حضور در تئاتر توانستم مهارت‌های اجتماعی خود را ارتقا دهم و شاهد تحول بچه‌هایی باشم که قبلاً خجالتی بودند و دیالوگ نمی‌گفتند و حالا پرانرژی و اجتماعی شده‌اند. 

وی اظهار داشت: این نمایش به من کمک کرد تا نشان دهم که معلولیت دلیل انزوا نیست و می‌توانم توانمندی‌هایم را به جامعه ثابت کنم. 

وفایی درباره همکاری‌اش با حمیدرضا میرزایی‌زاده به عنوان کارگردان نمایش «راهی به رهایی»، گفت: استاد میرزایی نه تنها اصول فنی بازیگری را به ما آموزش داد؛ بلکه درس انگیزه، همدلی و تلاش جمعی را نیز منتقل کرد و هر بار بچه‌ها را از روستاهای مختلف با ماشین شخصی به تمرین‌ها آورد. 

والدین صبر و استقامت داشته باشند

آیدا اورنگ، مادر هستی وفایی که در اجرای نمایش «راهی به رهایی» نقش حمایتی داشته، نیز بر  اهمیت صبر و توجه به اصول روانشناسی در این نوع تئاتر تأکید کرد. 

وی افزود: کار با کودکان دارای معلولیت نیازمند صبر و استقامت بیشتری است و افراد بدون این ویژگی نباید وارد این عرصه شوند چون ممکن است باعث سرخوردگی بچه‌ها شود. 

اورنگ با بیان این نکته که محدودیت حضور مادران نباید باعث شود بچه‌ها از فضای شاد و امن تئاتر دور بمانند، اذعان داشت: حضور یک کارگردان دلسوز می‌تواند این فرصت را برای همه فراهم کند.  با اعتماد و ارزش‌گذاری به بچه‌ها، انگیزه و امید به زندگی در آن‌ها افزایش می‌یابد و آن‌ها می‌توانند با موفقیت‌های کوچک به پیشرفت‌های بزرگ برسند.