کار کردن با پیاتزا لذت‌بخش است / رسیدن به موفقیت کار ساده‌ای نیست

مهری رنجبر/ او با آگاهی از اینکه تیم ملی والیبال در سالی پرترافیک و پرچالش مسیر دشواری پیش رو دارد، امیدوار است با همراهی و مدیریت سرمربی جدی ایتالیایی دست تیم ملی خالی نماند و ثمره این همکاری به نتایج درخشان منتهی شود. به گفته محمدی‌راد، اگر تیم ملی قصد صعود به المپیک ۲۰۲۸ را دارد، باید لیگ ملت‌ها را با شروعی قدرتمند آغاز کند؛ چرا که این آغاز می‌تواند هم فاصله امتیازی با تیم‌های پایین‌تر در رنکینگ جهانی را افزایش دهد و هم با بهبود جایگاه، شانس کسب سهمیه المپیک را به شکل قابل توجهی بیشتر کند.

این روزها، روند کار در اردوی تیم ملی چگونه پیش می‌رود؟
خوشبختانه شرایط فعلی بسیار مطلوب است؛ به‌ویژه پس از اضافه شدن پیاتزا، توتولو و جیووانی (مربی بدنساز) و همچنین پیوستن چهار بازیکن تیم فولاد سیرجان. پس از حدود یک ماه، ترکیب تیم به‌طور کامل شکل گرفته است.
آیا با حضور پیاتزا، روند تمرینات جدی‌تر و هدفمندتر شده است؟
با توجه به شرایطی که پیش آمد و تعطیلی لیگ، بازیکنان نزدیک به دو ماه از تمرینات توپی دور بودند. به همین دلیل، از دهم اردیبهشت تمرینات را با حضور بازیکنان داخلی آغاز کردیم. با تأکید و پیگیری جدی پیاتزا، تلاش شد هر دو بعد آمادگی بازیکنان، یعنی فیزیکی و تکنیکی، به‌صورت همزمان مورد توجه قرار گیرد تا به شرایط طبیعی بازگردند. با حضور مستقیم او، اطمینان دارم بازیکنان به سطح ایده‌آل خواهند رسید. اکنون تیم به شرایطی رسیده که تمرینات شش‌به‌شش را به‌طور روزانه انجام می‌دهد. همچنین تا بیستم خرداد کمتر از دو هفته فرصت داریم تا سطح آمادگی بازیکنان را بیش از پیش ارتقا دهیم.
به نظر می‌رسد با ورود پیاتزا، فضای اردو هم تغییر کرده است؟
حضور پیاتزا و کادرش باعث ایجاد فضای مثبت و پرانرژی در اردو شده است. انگیزه بازیکنان به شکل محسوسی افزایش یافته و همه با تمرکز بیشتری کار می‌کنند. نکته امیدوارکننده این است که بازیکنان با آگاهی کامل شرایط را پذیرفته‌اند و با تعهد و انگیزه بالا در مسیر آماده‌سازی تیم ملی گام برمی‌دارند.
گفته می‌شود با حذف اسامی و اضافه شدن چهار بازیکن جدید، فضای رقابتی میان بازیکنان بیشتر شده است؛ این موضوع را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
عملاً با شرایطی که پیش آمده و اضافه شدن چهار بازیکن جدید، رقابت میان بازیکنان جدی‌تر شده است. از طرفی، پیاتزا از همان روز نخست تأکید کرده بود که همه بازیکنان شانس دارند و در این تابستان طولانی می‌توانند توانایی‌های خود را نشان دهند. نگاه او این نیست که روی کسی خط بخورد، بلکه هدف ایجاد فرصت برابر برای حضور در رقابت‌های لیگ ملت‌هاست. بازیکنانی هم که در مقطع فعلی کنار تیم نیستند، باید طبق برنامه آمادگی خود را حفظ کنند، چراکه در هفته‌های دوم و سوم، بسته به نیاز تیم، احتمال تغییر در ترکیب وجود دارد.
آیا می‌توان گفت والیبال ایران در حال حاضر به مرحله‌ای رسیده که دیگر به بازیکن تک‌گزینه‌ای در پست‌ها وابسته نیست؟
خوشبختانه والیبال ایران به سطحی رسیده که در بیشتر پست‌ها تنها یک گزینه ثابت وجود ندارد. امروز در هر پست چند بازیکن با کیفیت و توانمندی‌های فنی متفاوت حضور دارند. این تنوع به کادر فنی، به‌ویژه پیاتزا این امکان را می‌دهد که بر اساس ویژگی‌های فنی و شرایط مسابقه، انتخاب‌های متنوعی داشته باشد؛ موضوعی که قطعاً اتفاقی مثبت و امیدوارکننده است.
گفته می‌شود پیاتزا هدف‌گذاری مشخصی برای فصل جاری از جمله صعود به دور نهایی دارد. این موضوع تا چه حد جدی است؟
پیاتزا آنچه از ابتدا بر آن تأکید داشته، اهمیت سه رویداد اصلی پیش‌روست؛ لیگ ملت‌ها، مسابقات قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی. هر یک از این رقابت‌ها برای تیم ملی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ لیگ ملت‌ها به دلیل تأثیر مستقیم بر رنکینگ جهانی، قهرمانی آسیا به خاطر سهمیه المپیک، و بازی‌های آسیایی به دلیل جایگاه مهم آن در ورزش ایران. بر همین اساس، هدف‌گذاری صرف روی یک تورنمنت منطقی نیست و باید در تمامی رقابت‌ها عملکرد مطلوبی داشت تا جایگاه تیم ارتقا پیدا کند.
 با توجه به نتیجه تیم ما در دوره قبل لیگ ملت ها، آیا تیم ملی ایران می تواند در این دوره از بازی ها نتیجه بهتری به دست آورد؟
رسیدن به چنین هدفی کار ساده‌ای نیست و نیازمند زمان و برنامه‌ریزی دقیق است. لیگ ملت‌های پیش‌ رو و دوره بعدی، نقش بسیار مهمی در مسیر کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ دارند. تیم‌هایی که از طریق انتخابی قاره‌ای موفق به کسب سهمیه نشوند، تنها از طریق امتیازهای همین دو دوره لیگ ملت‌ها شانس حضور خواهند داشت. به همین دلیل بسیاری از تیم‌ها تمرکز ویژه‌ای بر این رقابت‌ها دارند تا با کسب امتیاز و جلوگیری از امتیازگیری رقبا، مسیر المپیک را هموار کنند. بنابراین رسیدن به جایگاهی بهتر از دوره قبل، نیازمند کار بلندمدت و بسیار سختی است و احتمالاً در بازه دو ساله می‌توان به نتایج پایدارتر و بهتری دست یافت.
از نگاه کادر فنی، کسب چه جایگاهی در رقابت‌های امسال برای تیم ملی نتیجه‌ای مطلوب و قابل قبول محسوب می‌شود؟
اگر تیم ملی بتواند در مقایسه با فصل گذشته سه تا چهار پله در جدول ارتقا پیدا کند، این یک دستاورد بسیار خوب خواهد بود. به‌ویژه اینکه بازیکنان دومین سال همکاری خود را با پیاتزا پشت سر می‌گذارند و او نیز شناخت کامل‌تری از شرایط و ظرفیت‌های تیم دارد؛ موضوعی که می‌تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد و نتیجه‌گیری داشته باشد.
با توجه به اینکه تیم ملی سال گذشته علی‌رغم قرار گرفتن در رتبه هشتم به دلیل میزبانی چین از صعود به مرحله نهایی بازماند، شرایط و هدفگذاری امسال چگونه تعریف شده است؟
در فصل جاری نیز شرایط مشابهی وجود دارد، زیرا چین همچنان میزبان مرحله نهایی است و برای صعود، تیم‌ها باید حداقل در جایگاه هفتم قرار بگیرند. در چنین شرایطی، نیاز به تأکید نیست؛ همه آگاه هستند که زمان ثبت یک اتفاق مهم و کسب مدالی ارزشمند فرا رسیده است؛ مدالی که می‌تواند برای تیم ملی افتخارآفرین باشد. در تاریخ والیبال ایران، بهترین نتایج تیم شامل مقام چهارمی لیگ ملت‌های ۲۰۱۴ و رتبه ششمی قهرمانی جهان بوده است، اما آنچه اهمیت دارد، تثبیت جایگاه و دستیابی به موفقیت‌های پایدار است.
آیا در حال حاضر رسیدن به چنین اهدافی قابل دستیابی است؟
آنچه مشاهده می‌شود این است که پیاتزا تمرکز ویژه‌ای بر روحیه و انگیزه بازیکنان دارد و در گفت‌وگوهای خود، تیم را به سمت کسب مدال و خلق یک دستاورد ارزشمند سوق می‌دهد. در چنین رویکردی، صرفاً رتبه‌بندی ملاک نیست، بلکه نگاه باید فراتر از جدول باشد و به کسب مدال و موفقیت‌های بزرگ‌تر معطوف شود. نکته مهم این است که او این هدفگذاری را به‌صورت مستمر با بازیکنان در میان می‌گذارد و تلاش دارد شرایطی فراهم کند تا تیم به یک موفقیت قابل توجه برسد.
برنامه بازی ها در هفته نخست نشان می‌دهد که بازی ها به ویژه در دیدارهای‌مان مقابل برزیل و بلغارستان، فشرده برگزار می شود، آیا برای ریکاوری بازیکنان تدابیری اندیشیده اید؟
در نگاه نخست، به دلیل اختلاف زمانی میان کشورها، این تصور ایجاد می‌شود که تیم باید در یک روز دو مسابقه انجام دهد، اما در واقع بازی‌ها طبق ساعت محلی برگزار می‌شود و چنین فشردگی مستقیمی وجود ندارد.  فاصله زمانی استراحت تیم به کمتر از ۲۴ ساعت می‌رسد که همین موضوع ممکن است این ذهنیت را ایجاد کند. البته این شرایط برای سایر تیم‌ها نیز وجود دارد و مسأله‌ای غیرمعمول نیست. تیم ملی نیز در دوره‌های گذشته تجربه مواجهه با چنین برنامه فشرده‌ای را داشته و از این نظر با شرایط آشناست . با توجه به اینکه تیم ملی نخستین دیدار خود را مقابل برزیلِ میزبان برگزار می‌کند و سپس با بلغارستان روبه‌رو می‌شود، طبیعی است که هر کادر فنی برای این شرایط برنامه‌ریزی ویژه‌ای داشته باشد. پیاتزا نیز با تجربه‌ای که در این سطح دارد، قطعاً با بهره‌گیری از تنوع بازیکنان، از ترکیب‌های متفاوت استفاده خواهد کرد. در چنین شرایطی، نتیجه دیدار با برزیل می‌تواند از نظر ذهنی تأثیرگذار باشد، اما در مجموع اهمیت ریکاوری ذهنی بازیکنان حتی از ریکاوری فیزیکی نیز بیشتر است و نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد تیم دارد.
برای رسیدن به موفقیت و امتیازگیری از تیم های قدرتمند چه برنامه ای دارید؟
در حال حاضر خوشحالیم که یکی از ده مربی برتر جهان در کنار تیم ملی حضور دارد کار کردن با پیاتزا لذت‌بخش است. فدراسیون تلاش زیادی انجام داده تا با جذب چنین مربیانی، مسیر رشد و پیشرفت تیم هموار شود. حضور پیاتزا باعث شده تا حدی خیال کادر فنی از مدیریت شرایط راحت‌تر باشد، چراکه او با تجربه و شناخت بالایی که از رقبا دارد، می‌تواند تشخیص دهد کدام مسابقات اهمیت و حساسیت بیشتری دارند.
با وجود اینکه همه بازی‌ها مهم هستند، اما او قادر است با تحلیل دقیق، اولویت‌بندی مناسبی انجام دهد تا تیم از ۱۲ مسابقه بیشترین امتیاز ممکن را کسب کند. تیم ملی در این رقابت‌ها با چند تیم هم‌سطح مانند اوکراین و همچنین تیم‌هایی بالاتر از خود روبه‌رو خواهد شد. 
 

برش

ارزیابی شما از تعامل و میزان اثرگذاری مشورت‌ها میان کادر ایرانی و سرمربی جدید چیست؟
در یک ماه گذشته، همکاری فشرده و منظمی در جریان بوده است. البته باید از همکاران خودم که زحمات زیادی کشیدند قدردانی کنم، همچنین از بازیکنانی که با وجود خستگی و درد، با تعصب بالا در تمرینات حاضر شدند.
پیاتزا در ابتدای کار نام ۳۰ بازیکن را برای اردو اعلام کرد و تیم به دو گروه تقسیم شد. تمرینات به‌صورت صبح و بعدازظهر و در مجموع حدود پنج ساعت در روز برگزار می‌شد تا ضعف‌های تکنیکی ناشی از دوری از تمرین برطرف شود و بازیکنان دوباره به سطح مطلوب برسند. همچنین با کمک آنالیزور و ارسال فیلم‌ها، پیاتزا اشراف کاملی بر وضعیت بازیکنان داشت. در نهایت همه بازیکنان در اردو باقی ماندند و تنها چهار بازیکن با تصمیم نهایی از تیم کنار گذاشته شدند. واقعیت این است که در بسیاری از موارد، او بیش از آنکه به کمک ما نیاز داشته باشد، خود تسلط کامل بر شرایط داشت و تنها در مواردی که ابهام یا تردید وجود داشت، با کادر فنی مشورت می‌کرد؛ ما نیز صادقانه درباره توانایی‌ها و شرایط بازیکنان توضیح می‌دادیم.

جوانگرایی، اتفاق خوب در تیم ملی

علیرضا طلوع‌کیان ؛ مربی اسبق تیم ملی والیبال
از زمانی که فدراسیون جهانی والیبال، رنکینگ تیم‌ها را به‌عنوان یکی از شروط اصلی صعود به بازی‌های المپیک تعیین کرده، رویکرد تیم‌ها در چینش ترکیب دچار تغییر شده است. برخلاف سال‌های گذشته که فهرست نهایی بازیکنان در مراحل پایانی مشخص می‌شد، اکنون دو سالی است که تیم‌ها در همان هفته‌های ابتدایی، ترکیب خود را تا حد زیادی تثبیت می‌کنند. بر این اساس، تا زمانی که اسامی نهایی اعلام نشود، ارائه یک ارزیابی جامع و دقیق از وضعیت تیم‌ها چندان ممکن نخواهد بود.
در مسابقاتی که طی هفته‌های اخیر از تیم‌هایی چون صربستان، بلغارستان و حتی لهستان دیده‌ایم، نشانه‌های روشنی از جوانگرایی به چشم می‌خورد؛ با وجود این، همچنان این ابهام وجود دارد که در نهایت چه نام‌هایی در فهرست نهایی ثبت خواهد شد. درباره تیم ملی کشورمان نیز با توجه به شناختی که روبرتو پیاتزا از بازیکنان به دست آورده و همچنین دعوت از ۴۲‌بازیکن به اردو-که برخی هرگز به اردو ملحق نشدند و برخی دیگر نیز به‌سرعت از فهرست کنار گذاشته شدند- به ‌نظر می‌رسد سرمربی از پیش تصمیمات خود را اتخاذ کرده و چارچوب ذهنی مشخصی برای ترکیب نهایی دارد.
گرچه گفته می‌شود تیم ملی به سمت جوانگرایی حرکت کرده، اما کنار گذاشته شدن بازیکنانی چون اسماعیل مسافر، امین اسماعیل‌نژاد و عبدالحمیدی که هنوز در زمره بازیکنان پا به سن گذاشته محسوب نمی‌شوند، این گزاره را تا حدی با چالش مواجه می‌کند. از سوی دیگر، جوانانی که در اختیار داریم، اغلب بازیکنانی با تجربه قابل‌ توجه هستند. با در نظر گرفتن این شرایط، شخصاً برای تیم ملی دست‌کم هشت پیروزی -و حتی بیشتر- متصورم؛ پیروزی‌هایی که در فصلی حساس می‌تواند تیم را تا هفتم مرداد و مرحله فینال، در جمع هفت تیم برتر نگه دارد.
بی‌تردید تیم ملی از نقاط قوت قابل‌توجهی برخوردار است؛ بویژه در اجرای سرویس‌های قدرتی و پرشی که بازیکنان به مهارت بالایی در آن دست یافته‌اند. نقطه‌ای که می‌تواند محل نگرانی باشد، کیفیت دریافت‌هاست. ترکیب فعلی نشان می‌دهد بازیکنان یا صرفاً دریافت‌کننده‌های خوبی هستند، یا در دریافت توأم با حمله تخصص دارند، اما توازن ایده‌آل کمتر دیده می‌شود. کنار گذاشتن بازیکنانی چون اسماعیل مسافر و احسان دانش‌دوست و همچنین تغییر در پست آرمان صالحی، مؤید آن است که پیاتزا تمرکز ویژه‌ای بر فاز تهاجمی دارد. این در حالی است که در سطح بالای رقابت‌ها، تحمل فشار سرویس‌هایی با سرعتی در حدود ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت، نیازمند ثبات و مهارت بالای دریافت است؛ موضوعی که نمونه آن را در عملکرد تیم فولاد سیرجان در جام باشگاه‌های آسیا دیدیم؛ جایی که مقابل سرویس‌ها و دریافت‌های قدرتمند اندونزی دچار مشکل شدند و در نهایت به نایب‌قهرمانی رضایت دادند.
در شرایط فعلی باید به تصمیمات کادر فنی احترام گذاشت و از ترکیب انتخابی حمایت کرد. هرچند در دوره گذشته رتبه تیم از پانزدهم به نهم ارتقا یافت، اما این تغییر لزوماً به معنای پیشرفت بنیادین نبود. اکنون فرصت آن فراهم است که با تکیه بر مهم‌ترین سرمایه تیم -یعنی جوانی- و با کار هدفمند کادر فنی بر ابعاد روحی و ذهنی بازیکنان، شرایطی ایجاد شود تا آنها بتوانند فشار مسابقات فشرده، بویژه برگزاری دو دیدار در یک روز را تاب بیاورند. علاوه بر این، با توجه به تغییرات اخیر در قوانین از سوی فدراسیون جهانی که به افزایش سرعت بازی منتهی شده، هماهنگی هرچه بیشتر تیم با این ریتم جدید، ضرورتی انکارناپذیر است.
در پایان، برای تیم ملی آرزوی موفقیت دارم. در ورزشی که همواره در آن سرآمد بوده‌ایم، حفظ و مدیریت صحیح سرمایه‌های انسانی، مهم‌ترین تضمین برای تداوم موفقیت خواهد بود.

به سرمربی اعتماد کنیم

عبدالرضا علیزاده ؛ مربی سابق تیم ملی والیبال

سال گذشته، روبرتو پیاتزا شناخت عمیقی از والیبال ایران نداشت و همین موضوع باعث شد تیم ملی در لیگ ملت‌ها با تأخیر به ریتم مطلوب برسد؛ به‌طوری‌که از مسابقه سوم یا چهارم بود که نشانه‌های هماهنگی و ارائه بازی‌های قابل قبول در تیم دیده شد.
اما امسال شرایط متفاوت است. سرمربی تیم ملی و کادر فنی او، از جمله توتولو، به درک دقیق‌تری از ساختار والیبال ایران رسیده‌اند. بررسی کامل مسابقات لیگ داخلی و شناخت نزدیک‌تر بازیکنان، این امید را ایجاد کرده که عملکرد تیم نسبت به سال ۲۰۲۵ بهبود محسوسی داشته باشد.
پیاتزا نه‌تنها از نظر فنی تسلط بیشتری بر بازیکنان پیدا کرده، بلکه از منظر روحی و اخلاقی نیز ارتباط مؤثری با آنها برقرار کرده است. به نظر می‌رسد او برنامه‌ها و اهداف مشخصی در ذهن دارد؛ چه‌بسا در هفته اول برخی بازیکنان را کنار بگذارد، اما در ادامه رقابت‌ها دوباره از آنها بهره ببرد. آنچه اهمیت دارد، اعتماد به این مربی و فراهم‌کردن فرصت برای به‌کارگیری تجربه یک‌ساله‌اش در کنار تیم ملی است؛ مسیری که هدف نهایی آن، صعود به بازی‌های المپیک لس‌آنجلس خواهد بود. در هر رویداد، فراتر از نتیجه‌گرایی، کیفیت و زیبایی بازی اهمیت ویژه‌ای دارد. با این حال، به نظر می‌رسد تیم ملی ایران امسال نسبت به سال گذشته عملکرد بهتری ارائه دهد. هرچند همواره یکی از ویژگی‌های تیم ملی، شروع کند در مسابقات بوده، اما امید می‌رود این بار این روند تغییر کند و تیم بتواند در همان هفته اول، از چهار مسابقه دست‌کم دو پیروزی کسب کند تا مسیر خود را هموار سازد.
البته نباید از شرایط متفاوت امسال غافل شد. در دوره قبل، تیم ملی از اوایل فروردین وارد اردو شد و با برگزاری بازی‌های تدارکاتی باکیفیت در اروپا و آمریکای جنوبی، آمادگی مطلوبی کسب کرد. اما امسال، به‌دلیل لغو لیگ برتر و برخی چالش‌های داخلی، بازیکنان با آمادگی کمتری به اردو پیوسته‌اند و از آن برنامه‌های تدارکاتی خبری نیست. با وجود این به نظر می‌رسد مردم شرایط تیم را درک کنند و انتظارات خود را واقع‌بینانه تنظیم نمایند. انگیزه و انرژی جوانی در ترکیب تیم ملی نقطه امید بزرگی است. پیاتزا نشان داده که به خوبی می‌داند چگونه از ظرفیت‌های موجود بهره ببرد. امید می‌رود تیم با کسب نتایج مناسب، به مرحله نهایی صعود کند و حتی برای قرار گرفتن روی سکو رقابت کند؛ هرچند این مسیر، دشوار و پیچیده خواهد بود. از سوی دیگر، نتایج تیم مقابل قدرت‌های برتر والیبال جهان اهمیت زیادی دارد. تیم ملی ایران امسال سه بار با ژاپن روبه‌رو خواهد شد؛ تیمی که همواره با بازی هوشمندانه خود چالش‌ساز بوده است. 

ماجراجویی جهانی تیم جوان پیاتزا برای بازنویسی آینده والیبال ایران

۵۰ روز بیرون از خانه

گروه ورزشی / والیبال ایران در آستانه لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ وارد مسیری تازه و تا حدی جسورانه شده است؛ مسیری که با «پروژه جوان‌گرایی» روبرتو پیاتزا تعریف می‌شود و اکنون در قالب سفری ۵۰ روزه، شکل عملی به خود گرفته است.
ماجراجویی دوردنیای تیم ملی، بامداد امروز با پرواز به برزیل آغاز شد؛ سفری طولانی با یک هدف روشن؛ به رخ کشیدن ظرفیت‌های نسل جدید والیبال ایران در صحنه جهانی، با امید صعود به جمع هشت تیم برتر جهان و کسب جواز حضور در دور نهایی لیگ ملت‌های ۲۰۲۶.  هشتمین دوره لیگ ملت‌های والیبال مردان نیز از ساعت ۸:۳۰ صبح چهارشنبه ۲۰ خرداد، با دیدار لهستان و کوبا در سالن پارک ورزشی المپیک شهر لین‌یی چین افتتاح خواهد شد. شاگردان پیاتزا که در دوره گذشته، به گفته خود او، با کسب رتبه نهم تنها یک گام کوتاه برداشتند، این‌بار باید قدمی بلندتر بردارند؛ گامی در مسیر تحقق هدفی بزرگ‌تر تا با یک تیر دو نشان بزنند: هم صعود به دور نهایی لیگ ملت‌ها و هم کسب امتیازات لازم برای ارتقا در رنکینگ جهانی و نزدیک‌تر شدن به سهمیه المپیک ۲۰۲۸.
فدراسیون والیبال ابتدا در برنامه‌ای فشرده، پس از اردوی نور، ترکیه را به‌عنوان مقصد آماده‌سازی در نظر گرفته بود تا پیاتزا در آنجا تیمش را تحویل بگیرد. اما با بهبود شرایط، میلاد تقوی با مشورت سرمربی مسیر را تغییر داد تا کار از تهران و با تمرکز بیشتر آغاز شود.
پیاتزا به همراه دستیارش توتولو و جیووانی (بدنساز تیم)، مطابق وعده به تهران آمد تا از نزدیک بر روند آماده‌سازی نظارت کند. او از همان اولین حضور در سالن، با تعیین خطوط قرمز و افزایش فضای رقابتی، نبض تیم را در دست گرفت. اوج این رویکرد قاطع در روز دوم رقم خورد؛ جایی که نام‌هایی چون امین اسماعیل‌نژاد، احسان دانش‌دوست، اسماعیل مسافر و علیرضا عبدالحمیدی با عبور از خط قرمز، از فهرست خارج شدند و شوکی جدی به اردو وارد شد.
در ادامه، بازیکنانی چون حسین خانزاده، حاجی‌پور، رمضانی و ولی‌زاده جایگزین شدند، اما زمان اندک بود و ملی‌پوشان تنها تا پنج‌شنبه فرصت داشتند تا اعتماد سرمربی را جلب کنند. در نهایت، پیاتزا با کاهش فهرست به ۱۶ بازیکن، اسامی زیر را برای یکی از مهم‌ترین فصول والیبال ایران برگزید:عرشیا به‌نژاد ، عمران کوکجیلی، علی حاجی‌پور، پویا آریاخواه ، امیرمحمد گل‌زاده، مرتضی شریفی، پوریا حسین خانزاده، مبین نصری، علی حق‌پرست، امیرحسین اسفندیار، محمد ولی‌زاده، یوسف کاظمی، سید عیسی ناصری، آرمین قلیچ‌نیازی، محمدرضا حضرت‌پور و حسین حاجی‌کلاته.
سرمربی تیم ملی که سال گذشته به دلیل شرایط خاص ناشی از تجاوز رژیم صهیونیستی تجربه برگزاری اردو در خارج از کشور را داشت، این بار نیز همان الگو را دنبال می‌کند. بر این اساس، تیم ملی پس از سفر به برزیل، دیگر به تهران بازنمی‌گردد و حضورش در خارج از کشور دست‌کم تا ۲۸ تیرماه، یعنی پایان مرحله مقدماتی لیگ ملت‌ها، ادامه خواهد داشت. در صورت صعود به جمع هفت تیم برتر، ادامه مسیر در مرحله نهایی به میزبانی چین پیگیری می‌شود.
آغاز این مسیر از برزیل است؛ جایی که یک اردوی یک‌هفته‌ای در کمپ برازیلیا و دو دیدار تدارکاتی برابر تیم ملی این کشور برنامه‌ریزی شده است. سپس ملی‌پوشان در چهارچوب هفته اول، مقابل برزیل، بلغارستان، آرژانتین و بلژیک به میدان خواهند رفت.
پس از آن، تیم راهی صربستان می‌شود تا در کمپ کلرادو خود را برای هفته دوم، به میزبانی فرانسه، آماده کند. در این مرحله نیز دیدارهای تدارکاتی پیش‌بینی شده و احتمالاً سه تا چهار بازیکن جدید به ترکیب تیم اضافه خواهند شد تا دست پیاتزا برای چرخش ترکیب در هفته‌های دوم و سوم بازتر باشد.
تیم ملی پس از پایان هفته دوم، بار دیگر به صربستان بازمی‌گردد تا آخرین مراحل آماده‌سازی را برای هفته پایانی انجام دهد؛ هفته‌ای که سرنوشت صعود به دور نهایی در آن رقم خواهد خورد.
برنامه مسابقات لیگ ملت‌ها برای ایران
هفته اول – برزیل (۲۰ تا ۲۴ خرداد)
۲۱ خرداد، ۰۲:۳۰ بامداد: ایران - برزیل
۲۱ خرداد، ۲۳:۰۰: ایران - بلغارستان
۲۳ خرداد، ۰۲:۳۰ بامداد: ایران - آرژانتین
۲۴ خرداد، ۱۷:۳۰: ایران - بلژیک
هفته دوم - فرانسه (۳ تا ۷ تیر)
۳ تیر، ۲۲:۰۰: ایران - فرانسه
۴ تیر، ۱۸:۳۰: ایران - آمریکا
۵ تیر، ۱۸:۳۰: ایران - ژاپن
۷ تیر، ۱۵:۰۰: ایران - کوبا
هفته سوم - صربستان (۲۴ تا ۲۸ تیر)
۲۴ تیر، ۱۸:۰۰: ایران - اوکراین
۲۵ تیر، ۱۸:۰۰: ایران - آلمان
۲۶ تیر، ۲۱:۳۰: ایران - اسلوونی
۲۸ تیر، ۱۴:۳۰: ایران - ترکیه
در مجموع، این ۵۰ روز نه فقط یک تورنمنت، بلکه آزمونی جدی برای تغییر نسل در والیبال ایران است؛ جایی که نتیجه، تنها در جدول رده‌بندی خلاصه نمی‌شود، بلکه در آینده این رشته معنا پیدا می‌کند.