بازگشت به میدان / مسعود کیمیایی و تداوم یک زیست سینمایی

در تاریخ سینمای ایران، نام مسعود کیمیایی همواره با نوعی تداوم و پافشاری گره خورده است؛ فیلمسازی که نه‌تنها در شکل‌دادن به بخشی از هویت سینمای پیش از انقلاب نقش داشت، بلکه در دهه‌های پس از آن نیز کوشید جهان شخصی‌اش را -با همه فراز و فرودها- حفظ کند. اکنون، در سال‌هایی که او به دهه نهم زندگی خود نزدیک شده، بازگشتش به پروژه نیمه‌تمام «عشق در انفرادی» بیش از آنکه صرفاً یک خبر تولیدی باشد، نشانه‌ای از تداوم یک زیست سینمایی است؛ زیستی که بر پایه عادت، تجربه و نوعی سرسختی حرفه‌ای شکل گرفته است.