انتخابات در ایران نه یک مناسبت عادی سیاسی، بلکه میدان سنجش کیفیت حوزه سیاست است. در تاریخ معاصر ایران، سیاست هرگز صرفاً امری در اتاقهای دربسته قدرت نبوده است؛ همواره رد پای آن را میتوان در حوزههای عمومی اعم از خیابان، صفهای رأی، گفتوگوهای خانوادگی و حتی سکوتهای جامعه؛ یعنی در قالب آرای خاموش و آرای باطله نیز دید.