این صـدا نمی‌میرد

در سال‌هایی که هنوز تب رسانه به وسعت امروز نرسیده بود، از دل تلویزیون صدایی برمی‌خاست که فقط گزارشگر یک مسابقه نبود؛ صدایی بود که به لحظه‌ها معنا می‌داد و به تماشاگران، احساسی مشترک می‌بخشید؛صدای ماندگار عنایت‌الله آتشی. او راوی صرف بسکتبال نبود، راوی شور و شوقی بود که برای بسیاری از ایرانیان، به سنتی هفتگی بدل شده بود. آدینه‌ها با صدای او آغاز می‌شد؛ با لحنی گرم و پرکشش که حتی عادی‌ترین صحنه‌ها را به خاطره‌ای ماندگار بدل می‌کرد.