تهران- ایرنا- «فرانکل در دوزخ سارتر»، شکست مرز میان آنچه که هست و آنچه که میگوییم و حرکت، در کابوسها تبدیل به نماد درونی و تروماهای شخصیتها میشود، هدف، روایت داستان نیست، مخاطب در فضای روانشناختی غرق میشود برای روبهرو شدن با لایههای تاریک ذهن خود.