وقتی فاجعهای رخ میدهد، تمرکز ما بهطور طبیعی به ایمنی جسمی و بقای فوری معطوف میشود، با این حال، پیامدهای روانی فجایع اغلب مدتها پس از فروکش کردن شوک اولیه باقی میمانند. سلامت روان در مواقع اضطراری متوقف نمیشود و تعهد ما به حمایت از کسانی که رنج میبرند نیز نباید متوقف شود.