در فرهنگسرای خط وتذهیب کرج، جایی که سالها صدای کشیده شدن قلم نی بر کاغذ، خشخش آرام کاغذ و تمرین نخستین «الف»های هنرجویان در فضا میپیچید، حالا سکوتی سنگینتر از همیشه جریان دارد؛ سکوتی که در دل خود یک پرسش را تکرار میکند: اینجا قرار است همچنان خانهای برای خط بماند یا تغییر کاربری آرامآرام خطی بر حافظه سالهای آموزش و هنر این مکان خواهد کشید؟